web analytics

Review – Tool – Fear Inoculum

Voordelen

  • Waanzinnige uitvoering
  • Prachtig in elkaar verweven
  • Muzikaal een pareltje... punt

Nadelen

  • Kom op... het is TOOL
  • Uitvoering
    Opname
    Tool Fear Inoculum

    We schrijven te weinig muziekreviews op Alpha Audio. De reden is heel eenvoudig: tijd, capaciteit… Maar deze kunnen we niet overslaan. Na dertien jaar komt het Amerikaanse TOOL ineens met Fear Inoculum. En poe: wat een pareltje! 

    Anderhalf uur aan ronkende gitaren, complexe ritmes en sferische intro’s en outro’s. Anderhalf uur… sja: wat voor genre is TOOL? Progressive? Nee… metal? Nee… het is eigenlijk gewoon TOOL. De band die zijn had er niet voor omdraait om nummers van een kwartier te schrijven. De band waar uw redacteur na één keer luisteren smoorverliefd op is geworden.

    Sfeer

    Wie tracks skipt op een plaat van TOOL snapt het niet… een album van TOOL is één grote reis. En daar horen de lange intro’s, outro’s en soms volslagen maffe tussenstukken bij. Al is Chocolate Chip Trio wel erg lastig te verteren als we eerlijk zijn. Maar goed: 7empest maakt alles weer goed. Wat een wereldtrack. Net als Descending. Janken, schuren… schreeuwen. Maar dan op een goede manier.

    Het is wat dat betreft helemaal in lijn met het oudere werk wat we van ze gewend zijn. Undertow is nog wat ruw, maar Aenima – nog steeds een grote favoriet van uw redacteur – en Lateralus voelen al extreem volwassen. 10.000 days idem. Rosetta Stoned is daar toch wel de parel als u het ons vraagt.

    Fear Inoculum sluit uitstekend aan bij de rest. Sterker nog: ze lijken nog meer gegroeid als band. Wat gek is, aangezien ze meer dan een decennium niet samen hebben gespeeld (schatten we in).

    Gewoon spelen

    We kunnen nu alle tracks gaan langslopen en u vertellen hoe goed ze zijn. Elf tracks; anderhalf uur aan échte muziek. Geen autotune-meuk. Geen computer-gegenereerde pop-songs met slappe teksten over drugs, drank en slechte seks. Nee: anderhalf uur muziek. Van échte muzikanten… Het kan dus nog.

    Maar voordat we dat gaan doen, adviseren we u gewoon dit album op te zoeken op internet (ze staan op Vimeo, Youtube, en alle streamingdiensten) en het af te spelen. U zult merken dat u niet meer kunt stoppen. Net als wij. Het album staat praktisch op non-stop. In de auto, op kantoor… thuis… En keer op keer verdrinken we erin. Heerlijk.

    Gerelateerde berichten

    Theo-2015-Game-Of-Ouroboros

    Theo ? The Game of Ouroboros (2015)

    Ik luister veel albums en nieuwe releases, maar zelden kom ik albums tegen die me vanaf de eerste noten kan boeien. En blijft boeien. The Game of Ouroboros van Theo is zo?n album. Elektronisch, melodieus met een licht progressief karakter; beslist niet onplezierig om naar te luisteren.

    Review The War on Drugs – A Deeper Understanding

    In 2014 verrast The War On Drugs de muziekwereld met het prachtige Lost In The Dream. Met een wonderbaarlijke mix van Dire Straits, Springsteen en Dylan – ondergedompeld in een jaren ’80 (synth)sausje –  sprak de band opeens een groot publiek aan. Het album kreeg lovende recensies en eindigde in menig jaarlijstje bovenaan. Major label […]

    2 reacties

    1. Gisteravond een deel van Fear Inoculum via Qobuz (192/24) beluisterd.
      Is, als je er even voor gaat zitten, inderdaad de moeite van het beluisteren meer dan waard.
      En voor dit genre is e.e.a. ook niet verkeerd opgenomen.
      Dank voor de tip!

    Geef een reactie