Review The Waterboys ? Modern Blues (2015)

Voordelen

  • Nodigt uit tot luisteren
  • Fijne sound

Nadelen

  • Geen échte luisterplaat
  • Bij het uitspreken van ?The Waterboys? heeft mijn simpele brein een onlosmakelijke band met de single ?The Whole Of The Moon? uit 1985. Dit is overigens de enige single van de band die me is bijgebleven. Daarna is het voor mij stil gebleven rond deze Britse band. Nu heeft de band in januari 2015 een nieuw album uitgebracht; Modern Blues. Als liefhebber van een lekker stukje blues ben ik wel in voor een nieuwe kennismaking; dan wordt het tijd om er eens lekker voor te gaan zitten.

    Het album gaat direct goed van start met het hele aardige ?Destinies Entwined? en besluit het gehele album uit te luisteren. Nee, geen spoor van de band die ik herinner uit mijn jeugd. De indrukwekkende lijst van voormalige bandleden bevestigt mijn veronderstelling; het is anno 2015 gewoon een totaal andere band. Tijd voor een review.

    Moderne blues

    Modern blues, zoals het album is genaamd, heeft in mijn beleving niet zo heel veel te maken met het blues-genre. Heel eerlijk, het geheel klinkt me zo bij de eerste klanken als keurige ?old school? rock in de oren. Enig zoekwerk leert me dat dit album een combinatie zou bevatten van Keltische folk, gospel, country en rock. Met psychedelische soul invloeden. Dit laatste niet verwonderlijk, want het album is opgenomen in Memphis Tennessee (USA) en is mede tot stand gekomen met de plaatselijke topmuzikanten. Muzikanten die zijn geboren met een zeer begerenswaardige muzikale gen-mutatie.

    Hammond

    Muzikaal raakt het album beslist een gevoelige snaar en het smaakt naar meer. Behalve het openingsnummer zijn ?The Girl Who Slept For Schotland?, ?Rosalind (You Married The Wrong Guy)? en ?Beautiful Now? met afstand mijn favoriete nummers op dit album. Wat me misschien wel het meest aanspreekt is het welhaast hypnotiserende Hammond geluid. Het maakt de compositie zoveel rijker en vult mijn luisterruimte al bij de eerste klanken van hoek tot hoek. Hoe vaker ik het album beluister, des te meer ik de beloofde soul en gospel invloeden terug hoor. Dit geeft dit album voor mij net dat beetje meer. Net dat vleugje wat het geheel voor mij interessant maakt om naar te blijven luisteren.

    Niet alles

    Is het dan allemaal goed? Nee. Helaas moet ik toegeven dat ik de klank van dit album aan de matige kant vind. Dit album verdient zo veel meer. De opnames zijn zodanig opgenomen waardoor er, in mijn setup althans, niet veel ruimte overblijft voor ruimtelijkheid, detaillering en dynamiek. Het geheel ademt niet en het mist de sprankeling die het wel verdient. Deze trend verneem ik overigens vaker bij albums die de laatste jaren worden geproduceerd en dat vind ik jammer.

    Gerelateerde berichten

    Bjork ? Vulnicura (2015)

    Björk Guðmundsdóttir, ofwel Björk om het voor u als lezer vriendelijk te houden, heeft onlangs haar nieuwe album Vulnicura via iTunes uitgebracht en deze volgt het album Biophilia uit 2011 op. Het album is mede geproduceerd door de uit Venezuela afkomstige Arca (Alejandro Ghersi) en de Britse producer The Haxan Cloak (Bobby Krlic).

    Sirenia-TheSeventhLifePath

    Review Sirenia ? The Seventh Life Path (2015)

    Sinds haar debuutalbum, At Sixes and Sevens, ben ik een liefhebber van het gothic metal genre en meer precies, van de band die me er in 2002 mee in contact bracht; Sirenia. Dit debuutalbum behoort na al die jaren nog steeds tot één van mijn favoriete gothic albums en ook het tweede album, An Elixir […]

    2 reacties

    Geef een reactie

    Ga verder met deze blogpost:

    Review The Jayhawks – Back Roads And Abandoned Motels (2018)

    Review The Jayhawks – Back Roads And Abandoned Motels (2018)