web analytics

Review The Beatles Abbey Road

Voordelen

  • Klinkt detailrijk
  • Leuke outtakes

Nadelen

  • Klankbalans minder goed dan de LP (1970)
  • Prijs
  • Prijs: € 58,49

    Levering
    Klank
    Prijs
    Abby Road LP

    Op vrijdag 27 september werd de 50e verjaardag van The Beatles’ Abbey Road gevierd met een remaster en een selectie van studio-outtakes die tot nu toe nooit waren uitgebracht. Ze geven een bijzonder inzicht in de werkwijze van The Beatles in de studio. En omdat we Alpha-Audio zijn, vergelijken we deze versie met het origineel, een vinyl-versie uit 1970. Apples met peren?

    The Beatles zijn hot. Uw redacteur was deze zomer in Liverpool, de stad waar John, Paul, George en Ringo opgroeiden. The Beatles zijn overal in Liverpool aanwezig en wie niet beter wist zou denken dat deze band nog steeds actief is. Wie dit niet gelooft; kijk naar de registratie van de Carpool karaoke waar Paul McCartney met James Corden door Liverpool toert en in een lokale pub optreedt.

    Goud

    Alles aan Abbey Road is sinds 1969 veranderd in goud. Als eerste de studio zelf, die tot dan toe gewoon de EMI-studio London heette. Dan het zebrapad waar de heren overheen liepen voor de coverfoto (de fotograaf stond op een trapje terwijl een agent het verkeer tegenhield; hij maakte zes foto’s, de vijfde werd geselecteerd voor de cover). Wie er nu naartoe gaat, moet in de rij staan om er een foto te kunnen maken. Het straatnaambord dat de achterkant van de LP-hoes siert, wordt voortdurend beschreven door fans. Om nog maar te zwijgen van de complottheorieën waarbij het nummerbord van de witte VW Kever, de blote voeten van Paul McCartney en de kleding van de bandleden een rol spelen.

    Mr Martin

    Abbey Road is in veel opzichten een baanbrekend album. Producer George Martin en geluidstechnicus Geoff Emerick deden alleen aan dit album mee als alle vier bandleden samen in de studio zouden zijn. Dat maakt deze speciale editie ook zo interessant. We horen hoe de chemie was tussen de heren in de studio en voorzover we kunnen horen was die uitstekend. Grapjes over gemiste loopjes, Ringo die zich verontschuldigt bij een versie van Octopus’ Garden maar beleefd zegt dat het feit dat hij te vroeg inzette, ook kan betekenen dat de anderen te laat waren. De invloed van George Martin, ook wel de Vijfde Beatle genoemd, is goed hoorbaar. Niet alleen in de respectvolle manier waarop hij wordt aangesproken als “Mr Martin”, maar ook in de orkest- en strijkarrangementen die op deze Super Deluxe Edition apart te horen zijn. Martin, van oorsprong klassiek musicus, arrangeerde en orkestreerde de tracks; het is de combinatie van de composities van The Beatles en de verrassende instrumentatie die de muziek zo bijzonder maakt.

    Invloed

    We kunnen eindeloos doorgaan met het delen van de bijzonderheden uit de opnames van Abbey Road. Geïnteresseerden, ook de niet-Beatlefans onder u, nodig ik uit om de invloed te onderzoeken die elk van de tracks heeft gehad op de popmuziek. Ik noem bijvoorbeeld de Moog synthesizer, die u hoort op Here Comes The Sun (8e maat van het intro, de dalende toon) of op Maxwell’s Silver Hammer. Because is een omkering van Beethoven’s Mondschein Sonate, en dit motief is goed te horen in de clavinet-achtige toetsenpartij. I Want You heeft weer verwantschap met het werk van Frank Zappa. Dan het overdubben, het opnieuw inzingen van de zangpartij waardoor deze aan diepte wint. Queen heeft dit later als handelsmerk gebruikt, maar The Beatles waren een van de eersten om deze techniek te gebruiken en te perfectioneren in de studio.

    Acht sporen

    En dat alles op een 8-sporenrecorder. In de huidige digitale tijd waar het aantal sporen slechts wordt beperkt door de rekenkracht van de computer is het bijna onvoorstelbaar dat dit goed kan gaan. Het zal net zo zijn als met de oude films; omdat de opslagruimte voor beeld en geluid schaars is, moet de geluidstechnicus al heel veel goed hebben staan voordat het ‘REC’-knopje wordt ingedrukt. Tegenwoordig is het opnemen van een basistrack maar een klein onderdeel van het proces; in de nabewerking is zoveel meer mogelijk dan in de 8-sporentijd.

    1969 vs 2019

    Het is natuurlijk letterlijk Apples met peren vergelijken; een redelijk grijsgedraaide LP uit 1970 en een met de nieuwste technieken gemaakte remaster anno 2019 in lossless FLAC hires formaat op 24 bit. Als eerste de LP. Het aardige van vinyl is dat de herkomst zo gemakkelijk ter herleiden is. Op het label zien we een nummer: 5C062.04243. Dit nummer verwijst naar de versie en waar het is geproduceerd; dit is een LP uit 1970, gemaakt door de EMI-perserij in Nederland. Jawel, het pand waar tegenwoordig Record Industry en Alpha-Audio zijn gehuisvest!

    Setup

    We spelen Abbey Road af op onze referentie-platenspeler; een STD 305D met SME 3009 toonarm en ADC TRXII element (MM). Als phonostage gebruiken we die van de Mytek Brooklyn Bridge. De digitale versie is FLAC hi-res, via HD-tracks aangeschaft. We luisteren deze ook af via de Brooklyn Bridge, via USB en via Roon.

    Luisteren

    Wat meteen opvalt is hoe fris en in balans de LP klinkt. Ondanks de kraakjes en tikken horen we onmiddellijk een opname die goed in de ruimte staat. De soundstage klopt gewoon helemaal met de muziek. Daarmee vergeleken is de Superdeluxe Remaster 2019 een wereld van verschil. Hoe verschillend dan? Het klinkt een beetje als de eerste mix van de studio-outtakes. Alle tracks zijn uitstekend hoorbaar maar de fraaie balans die we op de LP horen is er niet. Ja, de digitale versie heeft meer dynamiek. We horen details in de opname die we eerder niet hoorden en het is ongelooflijk hoe fris en dynamisch deze opname van een halve eeuw klinkt. Of het net is opgenomen.

    Ode

    Wat voor ons deze versie van Abbey Road vooral interessant maakt, zijn de verschillende ‘alternate takes’; versies die het uiteindelijk niet hebben gehaald maar die weergeven hoe de weg naar een nummer eruitziet. En de gesprekken van de bandleden voor en na een take. Conversaties met Mr Martin en met elkaar, gesprekken tussen getalenteerde musici die – eindelijk – weer eens met zijn vieren muziek maakten en de ruzies voor even achter zich lieten. En voor iedereen die wel eens zelf in de studio opnames heeft gemaakt is het fijn om te horen dat ook The Beatles voor en na een opname voortdurend aan het pielen zijn met hun instrument. Dat ene loopje nog een keer oefenen of gewoon iets heel anders spelen. Het laat ook zien hoe belangrijk een producer en een opnametechnicus zijn. Zonder hen waren The Beatles nooit weer samen de EMI Studios in gegaan. Zonder de opnameskills van Geoff Emerick waren de takes nooit zo goed op de 8-sporenrecorder gezet en had deze nooit zo fraai kunnen worden gereproduceerd door de zoon van George Martin, Giles Martin. In die zin is ‘Abbey Road 50’ vooral een ode aan de entourage van een superband. Zonder hen geen legendarische albums!

     

    Gerelateerde berichten

    Monitor Audio Studio

    Review Monitor Audio Studio luidspreker (VS Audiovector QR1)

    Wat is er leuker dan een ouderwetse battle? Vandaag hebben we voor u twee lichtgewichten in de ring klaarstaan. Hoewel lichtgewichten. We kunnen nu al verklappen dat beide luidsprekers buitencategorie zijn. Niet alleen qua sound maar ook qua looks. De spelregels zijn duidelijk. Dezelfde set, dezelfde kabels en dezelfde muziek. De ring is deze keer […]

    Dotan 7 layers

    Review Dotan – 7 Layers

    Nederlandse muziek doet het goed. Erg goed zelfs. En dat zowel in ons eigen kikkerlandje als het buitenland. Kijk maar naar de reviews (niet alleen op Alpha). En onze eigen Dotan behoort ook in de categorie prima muziek! 

    1 reactie

    1. Als The Beatles fan vanaf het eerste uur heb ik de originele LP Abbey Road nog steeds in mijn bezit. Ondanks de toen gebruikte summiere afspeel installatie (50 jaar terug) was het opvallend dat de opname kwaliteit met kop en schouder uitstak boven de rest van de destijds gangbare vinyl opnames. Hoewel later via Tidal een remaster versie was te streamen,bleef ik de oude grijsgedraaide uitgave trouw. Echter bij de nu uitgebrachte Abbey Road 50 en in bijzonder dat deze ook in het MQA formaat via Tidal master is te beluisteren, wordt het vinyl m.i. gehoormatig weer op achterstand geplaatst. De combinatie van de oude analoge opname techniek van EMI met de huidige digitale bewerkingen en de mogelijkheid om in het MQA formaat te kunnen streamen staat borg voor een ultieme luisterbeleving.

    Geef een reactie