Review The Adventures Of Jefferson Keyes, Ryle

Voordelen

  • Klassieke sound
  • ... zonder ouderwets over te komen
  • Prima opname

Nadelen

  • The Adventures Of Jefferson Keyes

    Luisterde u vroeger ook elke donderdagavond naar de Soulshow met Ferry Maat? Ik in ieder geval wel, met de cassetterecorder in de aanslag (later was dat een cassettedeck met pauzeknop). Er waren legendarische uitzendingen met grootheden als Stevie Wonder , Nile Rogers en Bernard Edwards (Chic) of The Brothers Johnson in de studio. Onlangs luisterde ik op een zaterdagavond naar Soul Sensations van Corné Klijn op Radio 2 en daar kwam veel van de Soulshow-sfeer terug.

    Een nummer trok bijzondere aandacht. Het klonk als een disco-track uit de jaren 80 maar wat bleek? Het was een album dat nog geen week geleden was uitgekomen. We hebben het album snel aangeschaft. Maak kennis met Ryle.

    Disco beleefde zijn hoogtepunt in de late jaren zeventig en begin jaren tachtig. Nile Rogers legt het mooi uit in een documentaire: “we waren jazz-muzikanten maar daar viel weinig geld mee te verdienen. Het was zaak om op te vallen bij de radiostations, zodat ze je single gingen draaien en dan maar hopen op succes. Dus begonnen we met het inspelen van muziek die meteen lekker klonk en dansbaar was. Je had immers maar één kans om ‘airplay’ te krijgen. Zo is “Le Freak” ontstaan, dat overigens eerst “Fuck Off” heette, omdat we werden geweigerd bij de New Yorkse Disco 54.” De 21e eeuwse revival van disco was compleet met het succes van Get Lucky (2014) door Pharrel Williams en Daft Punk, met Nile Rogers op gitaar.

    The Adventures Of Jefferson Keyes

    Frank Ryle vormt samen met Robert Hardt een Deens/Duits producenten-duo. The Adventures Of Jefferson Keyes is een solo-album van Ryle en al meteen bij het opzetten van de LP keren we terug naar de disco-boogie sfeer van de jaren 80. Op het album staan acht tracks die door verschillende artiesten zijn ingespeeld. Er zijn uitstekende zangers ingezet die in het verleden hun sporen verdienden als backing vocals bij grote namen als Chaka Khan of Evelyn Champagne King. Vooral een nummer als “Lift Your Head Up” doet erg denken aan Chaka Khan, zowel in het karakter van het nummer als de harmonie van de backing vocals.

    Ouderwets goed

    Het is heerlijke muziek en vooral in een tijd waar dance-albums het resultaat zijn van digitaal geproduceerde loops is het een verademing om weer eens een ouderwets lekker spelende band te horen. Het geluid is ook prima voor elkaar. Wij schaften de LP aan en de producent Sedsoul was zo vriendelijk om ons de masterversie in WAV-formaat te sturen zodat we beide versies konden vergelijken. Daarbij komen we er steeds meer achter dat het erg lastig is om een digitale master objectief te vergelijken met een vinylmaster. Dat komt doordat het afspelen van vinyl zoveel variabelen kent; de platenspeler, het gebruikte element, zelfs de toonarm, voeding en bedrading en dan nog de gebruikte voorversterker. En met A/B vergelijkingen hebben we altijd te maken met het volumeverschil; vinyl heeft een lager volume. Dat gezegd hebbende, is het verschil dat wij hebben ervaren tussen de vinyl en de digitale versie de detaillering en soundstage. Bij de WAV-versie horen we meer detail en is de holografische afbeelding groter.

    Gerelateerde berichten

    Review – Joe Bonamassa – Blues of Desperation (2016)

    Je kunt er bijna de klok op gelijkzetten. Welhaast met Zwitserse precisie brengt Joe Bonamassa nieuwe albums uit. Deze creaties gaan welhaast in hetzelfde tempo waarin hij zich presenteerde als muzikant; als een muzikale sneltrein. Of een geniaal zakenman? Of misschien wel allebei? 

    Review Nothing but Thieves – Nothing but Thieves

    Kent u Nothing but Thieves nog niet? Geen schande. De vijfkoppige band is opgericht in 2012 in het Britse Essex. Met hun album Nothing but Thieves (ja, eenvoudiger kan het niet), zetten ze de eerste langspeler in de markt. En dat kan bijna niet beter… wat een plaat!

    background U2 albumhoes

    Review U2 – Songs of Experience

    Drie jaar na Songs of Innocense komt U2 met Songs of Experience. De albums waren als tweeluik bedacht, maar er staat nog maar weinig songmateriaal op Songs of Experience wat tijdens dezelfde sessies als haar voorganger werd geschreven. Door persoonlijke maar ook door politieke omstandigheden zoals de Brexit en de nieuwe Amerikaanse president voelde het […]

    Geef een reactie

    Ga verder met deze blogpost:

    Review The Jayhawks – Back Roads And Abandoned Motels (2018)

    Review The Jayhawks – Back Roads And Abandoned Motels (2018)