web analytics

Review The Adventures Of Jefferson Keyes, Ryle

Voordelen

  • Klassieke sound
  • ... zonder ouderwets over te komen
  • Prima opname

Nadelen

  • Prijs: € 15

    The Adventures Of Jefferson Keyes

    Luisterde u vroeger ook elke donderdagavond naar de Soulshow met Ferry Maat? Ik in ieder geval wel, met de cassetterecorder in de aanslag (later was dat een cassettedeck met pauzeknop). Er waren legendarische uitzendingen met grootheden als Stevie Wonder , Nile Rogers en Bernard Edwards (Chic) of The Brothers Johnson in de studio. Onlangs luisterde ik op een zaterdagavond naar Soul Sensations van Corné Klijn op Radio 2 en daar kwam veel van de Soulshow-sfeer terug.

    Een nummer trok bijzondere aandacht. Het klonk als een disco-track uit de jaren 80 maar wat bleek? Het was een album dat nog geen week geleden was uitgekomen. We hebben het album snel aangeschaft. Maak kennis met Ryle.

    Disco beleefde zijn hoogtepunt in de late jaren zeventig en begin jaren tachtig. Nile Rogers legt het mooi uit in een documentaire: “we waren jazz-muzikanten maar daar viel weinig geld mee te verdienen. Het was zaak om op te vallen bij de radiostations, zodat ze je single gingen draaien en dan maar hopen op succes. Dus begonnen we met het inspelen van muziek die meteen lekker klonk en dansbaar was. Je had immers maar één kans om ‘airplay’ te krijgen. Zo is “Le Freak” ontstaan, dat overigens eerst “Fuck Off” heette, omdat we werden geweigerd bij de New Yorkse Disco 54.” De 21e eeuwse revival van disco was compleet met het succes van Get Lucky (2014) door Pharrel Williams en Daft Punk, met Nile Rogers op gitaar.

    The Adventures Of Jefferson Keyes

    Frank Ryle vormt samen met Robert Hardt een Deens/Duits producenten-duo. The Adventures Of Jefferson Keyes is een solo-album van Ryle en al meteen bij het opzetten van de LP keren we terug naar de disco-boogie sfeer van de jaren 80. Op het album staan acht tracks die door verschillende artiesten zijn ingespeeld. Er zijn uitstekende zangers ingezet die in het verleden hun sporen verdienden als backing vocals bij grote namen als Chaka Khan of Evelyn Champagne King. Vooral een nummer als “Lift Your Head Up” doet erg denken aan Chaka Khan, zowel in het karakter van het nummer als de harmonie van de backing vocals.

    Ouderwets goed

    Het is heerlijke muziek en vooral in een tijd waar dance-albums het resultaat zijn van digitaal geproduceerde loops is het een verademing om weer eens een ouderwets lekker spelende band te horen. Het geluid is ook prima voor elkaar. Wij schaften de LP aan en de producent Sedsoul was zo vriendelijk om ons de masterversie in WAV-formaat te sturen zodat we beide versies konden vergelijken. Daarbij komen we er steeds meer achter dat het erg lastig is om een digitale master objectief te vergelijken met een vinylmaster. Dat komt doordat het afspelen van vinyl zoveel variabelen kent; de platenspeler, het gebruikte element, zelfs de toonarm, voeding en bedrading en dan nog de gebruikte voorversterker. En met A/B vergelijkingen hebben we altijd te maken met het volumeverschil; vinyl heeft een lager volume. Dat gezegd hebbende, is het verschil dat wij hebben ervaren tussen de vinyl en de digitale versie de detaillering en soundstage. Bij de WAV-versie horen we meer detail en is de holografische afbeelding groter.


    Warning: array_map(): Argument #2 should be an array in /srv/users/alphaaudio/apps/alphaaudio/public/wp-content/themes/alphaaudio/functions.php on line 839

    Gerelateerde berichten

    The Epic - Kamasi Washington

    Review The Epic – Kamasi Washington

    Nog nooit gehoord van Kamasi Washington? Geen schaamte. Kamasi Washington was ook voor ons nieuw. Althans de naam. We zullen even een lijstje opnoemen waar je Kamasi gehoord zou kunnen hebben. Wayne Shorter, Herbie Hancock, Horace Tapscott, Gerald Wilson, Lauryn Hill, Nas, Snoop Dogg, George Duke, Chaka Khan, Flying Lotus, Francisco Aguabella. Oh ja, hij […]

    Theo-2015-Game-Of-Ouroboros

    Theo ? The Game of Ouroboros (2015)

    Ik luister veel albums en nieuwe releases, maar zelden kom ik albums tegen die me vanaf de eerste noten kan boeien. En blijft boeien. The Game of Ouroboros van Theo is zo?n album. Elektronisch, melodieus met een licht progressief karakter; beslist niet onplezierig om naar te luisteren.

    Geef een reactie