web analytics

Review Steven Wilson – To The Bone (2017)

Voordelen

  • Prachtige opname
  • Bevat zeer sterke nummers
  • Heerlijke gelaagdheid

Nadelen

  • Paar zwakke nummers
  • Mist soms creativiteit
  • Prijs: € 15

    Steven Wilson is geen onbekende in de wereld van Progressive Rock. De artiest, producer en mastering engineer heeft in vele bands gespeeld én maakt ook menig solo-album. Kort geleden is – na Hand.Cannot.Erase – To The Bone uitgekomen.

    Wie er vanuit gaat dat de solo-albums van Steven Wilson in lijn liggen met Porcupine Tree, zal wellicht teleurgesteld worden. Het solowerk van Steven Wilson is wat rustiger en wellicht wat experimenteler dan Porcupine Tree. Wat beter is, is gewoonweg een kwestie van smaak. Porcupine Tree (PT) is wat rauwer dan Wilson’s solowerk. Wie wat meer van stevig rockwerk houdt, zal dus eerder neigen naar PT dan naar Wilson.

    To The Bone

    Om terug te gaan naar To The Bone kunnen we stellen dat dit album ook weer wat anders voelt dat Hand.Cannot.Erase en zeker anders dan The Raven that Refused to Sing. Zeker de laatste is rauwer en neigt meer naar rock dan naar de synth-sound van To the Bone. Al horen we wel overeenkomsten met vrouwelijke vocalen – vooral in lijn met Hand.Cannot.Erase.

    En ook is deze opname weer onberispelijk. Wat kan die man toch geweldig goed opnemen! We horen totaal geen overmatige compressie of vervorming. (Wij hebben de 24/96 download van Qobuz gebruikt).

    Paar zwakke puntjes

    Wel moeten we stellen dat het album niet van kant tot kant geweldig is. Er zitten gewoon wat zwakkere nummers tussen. Denk aan Blank Tapes. Of Nowhere Now. Het pakt niet, voelt wat gemaakt en minder inspirerend dan het andere werk op de plaat.

    Gek genoeg staan de beste nummers aan het einde. Zowel People Who Eat Darkness als Song of I als Detonation als Song of Unborn zijn echt steengoed. Het loont dus even door te luisteren. En wees niet ongerust: deze plaat groeit op je! En dat is toch een teken dat dit album wat langer in de cd-lade, op de platen speler op in de playlist blijft staan.

    Gerelateerde berichten

    Review The War on Drugs – A Deeper Understanding

    In 2014 verrast The War On Drugs de muziekwereld met het prachtige Lost In The Dream. Met een wonderbaarlijke mix van Dire Straits, Springsteen en Dylan – ondergedompeld in een jaren ’80 (synth)sausje –  sprak de band opeens een groot publiek aan. Het album kreeg lovende recensies en eindigde in menig jaarlijstje bovenaan. Major label […]

    moke

    Review Moke – The Time Has Come

    De Amsterdamse band Moke brengt vrijdag 13 november zijn nieuwe album The Time Has Come uit. Alpha Audio ontving een week voor de release een exclusieve streaminglink met alle nummers van de langspeelplaat. Na enkele luistersessies is er maar één conclusie mogelijk; het vierde studioalbum is veruit het beste materiaal dat Moke tot dusver heeft uitgebracht!

    7 reacties

    1. Jaap is het mogelijk om meteen een link voor spotify erin te zetten? Op geloof ik Hifi.nl staat wel een link zodat die meteen spotify opent en naar het betreffende album gaat. Ik weet niet of het kan vandaar dat ik deze vraag stel.

      gr. Mart

    2. Goeie review Jaap,

      Steve Wilson bewijst maar weer met deze cd dat hij een creatieve geest bezit.

      Eigenlijk is de hele cd steengoed maar ik kan begrijpen dat hij het niet iedereen volledig naar de zin kan maken, ik begrijp dan ook volledig jou kritiek.

      Wel vind ik dat de sound van zijn gitaar (hoewel ie lekker klinkt) wat meer mag variëren, maar ja zoals ik al vermelde, zo heeft ieder zijn eigen smaak.

    Geef een reactie