web analytics

Review Nothing but Thieves – Nothing but Thieves

Voordelen

  • Heerlijk rocken...

    Serieus debuut

Nadelen

  • Zoekt nog een beetje
  • Prijs: € 15

    Uitvoering
    Sound

    Kent u Nothing but Thieves nog niet? Geen schande. De vijfkoppige band is opgericht in 2012 in het Britse Essex. Met hun album Nothing but Thieves (ja, eenvoudiger kan het niet), zetten ze de eerste langspeler in de markt. En dat kan bijna niet beter… wat een plaat!

    We doen veel muziek op in de auto. Als 3FM in de nacht ‘Ban al the Music’ en ‘Wake up Call’ draaien, merken we dat de voeten al snel meetappen op het ritme. Toch denken we eerst dat we Queens of the Stoneage horen. De sound is echt 100% gelijk. Tot ongeveer 45 seconden. Dan slaat de toon om naar iets wat we tot nu nog niet hadden gehoord. Tenminste: we kennen het nummer nog niet.

    Beetje wisselend

    Het zou ons niet verbazen als Nothing but Thieves veel inspiratie bij QOTSA vandaan halen. Geen schande: het is ook een bijzonder goede band. Er is echter nog een band waar we veel aan herinnerd worden: Muse. Met name het nummer “Lover, Please Stay’ is een ballade waar zo een Muse-sticker op had kunnen hangen.

    Zijn we hier nu een band van plagiaat aan het betichten? (Al zou de naam van de band wel weer kloppen). Nee, helemaal niet. Het is gewoon opvallend hoe het album wisselt in stijl. En soms is dat heel geslaagd, maar soms hebben we ook een beetje het gevoel dat de band nog heel erg aan het zoeken is. Wat niet gek is, gezien de leeftijd.

    Neem een nummer als If I Get High… wat een contrast na Itch! We worden keihard terug gesmeten naar de duistere kanten van het leven. Ja, het is een prima nummer, maar het is zo anders dat we even niet meer weten waar we het moeten zoeken. Zelfde geldt voor Graveyard Whistling. En ook een vreemde eend in de bijt: Hostage. Dat gaat weer een beetje richting pop, electro-rock. Past niet op de plaat.

    Rock on!

    Prima: ze zoeken wat. Maar dat neemt niet weg dat het een waanzinnig gave plaat is. Wake Up Call, Itch, Drawing Pins, Lover Please Stay… stuk voor stuk zeer degelijk geschreven nummers die iedere rockliefhebber zal waarderen.

     

    Gerelateerde berichten

    kensington

    Review Kensington – Rivals

    Mag je als muziekliefhebber of audiofiel naar commerciële nummers luisteren? Vaak krijg je rare gezichten, want je moet bijzondere en speciale muziek luisteren. En dat levert de commerciële tak niet… of toch wel? We gaan weer even zitten voor een band uit ons koude Kikkerlandje: Kensington. We luisteren naar Rivals.

    isaac gracie

    Isaac Gracie – Isaac Gracie

    “Darling, I’m just not okay”. Het zijn de afsluitende woorden van het debuutalbum van Isaac Gracie, een jonge en schuchtere Engelse singer-songwriter. Nee, een vrolijke jongen is hij niet, maar wat leveren zijn sores prachtige muziek op. Het titelloze album staat vol met gedragen ballades waarin Gracie zijn angsten en (liefdes)verdriet van zich afzingt. 

    1 reactie

    Geef een reactie