Review: NAD M50.2 high-end audio streamer

Voordelen

  • MQA support
  • Connectiviteit
  • Design
  • Interne opslagcapaciteit

Nadelen

  • Prijs
  • (Nog) geen DSD
  • Gebrek aan intuïtief gebruiksgemak
  • Prijs: € 4750

    Klank
    Features
    Optiek
    Bouwwijze
    Prijs
    Voorkant NAD M50.2

    Eindelijk! Onze gebeden zijn verhoord; nadat we er tijdens high-end München verleden jaar al een blik hebben opgevangen, heeft NAD heeft de opvolger van de welhaast legendarische M50 begin april bij de redactie afgegeven. Het voelt als een cadeau en als een kind zo blij betasten we de NAD M50.2 met tederheid alsof het een pasgeboren baby is.

    Voordat we iets over de M50.2 verklappen, is een compliment aan de Canadese fabrikant op zijn plaats. En dit betreft een welgemeend compliment over de oude M50. Een speler waar de redactie al zoveel jaar dagelijks gebruik van maakt.

    De M50 is een zeer goed presterend transport (een streamer zonder digitaal naar analoog omzetter) die in 2012 werd geïntroduceerd. Hiermee bood NAD een volwassen maar betaalbaar alternatief voor de onbetaalbare exoten in de markt. Vervolgens heeft de M50 een welhaast mythische status verworven. Hoe heeft dit dan kunnen gebeuren? Wij denken dat het te maken heeft met het volgende scenario:

    Prijs en prestaties

    De M50 had al bij introductie een interessante prijsstelling en hiermee werd de M50 voor een breed publiek toegankelijk. De speler is te combineren met een DAC naar keuze. Hierdoor is het heerlijk upgraden, zonder dat er ineens vele duizenden Euro’s hoeft te worden geïnvesteerd. Bovendien is de M50 voorzien van BluOS. Hiermee is het creëren van een multiroom configuratie kinderspel. En multiroom is hot.

    Tenslotte heeft BluOS recentelijk en grondige update gehad. En deze update geldt voor alle bezitters van een NAD of Bluesound product. Ongeacht de aanschafdatum. Niet veel fabrikanten bieden een dergelijke ondersteuning. En, niet te vergeten, heeft NAD in de periode van de uitfasering van de M50 nog even een MQA firmware update beschikbaar gesteld voor al haar Bluesound producten. Hiermee werden alle bezitters van een M50 geheel kosteloos getrakteerd op MQA. Dan kun je er op wachten dat er een ware run ontstaat op die laatste paar M50’s die nog beschikbaar zijn.

    Uitverkocht… 🙁

    En dit is precies wat er is gebeurd. Er ontstond een explosieve vraag naar M50’s, maar de magazijnen waren leeg. Er was niet meer aan te komen en ook een mogelijke opvolger was destijds nog niet aangekondigd. En dan ben je aangewezen op het gebruikte circuit. Hier gaan oude M50’s soms zelfs van hand tot hand voor welhaast de nieuwprijs. Als ze al worden aangeboden.

    Nu is eindelijk de M50.2 geïntroduceerd. Heeft deze nieuweling dezelfde mythische aspiraties als de eerste generatie?

    [nextpage title=”Look en feel”]

    De nieuwe M50.2 heeft vele overeenkomsten met de oude M50. Het front is in bi-color uitgevoerd en de slot-in cd-speler is gelukkig behouden gebleven. Hiermee biedt NAD dus een hoogwaardige oplossing voor de weergave van zowel compact disk als digitale high-res bestanden. Het nieuwe front van de M50.2 is matzwart in plaats van zilver. In combinatie met de glanzend geborstelde behuizing geeft dit een prachtig contrast.

    Hetzelfde contrast vinden we in de deksel. De zilveren accenten zijn hier echter mat-gepareld en hiermee worden hinderlijke schitteringen van invallend zonlicht voorkomen. De bediening vindt deels plaats via de ruime kleurendisplay met aanraakscherm en verder met de BluOS app. Tot slot zijn alle buttons en bedieningselementen van het front van de M50 verwijderd, wat een keurig opgeruimde indruk geeft. In het randje om het vierkante NAD-logo wordt heel subtiel in rood, groen en blauw de status van de speler getoond. Mooi.

    Slim ontkoppeld

    De M50.2 staat op vier licht conisch gedraaide voetjes, waardoor er een soort spikes ontstaan. Nuttig, want hiermee wordt de NAD netjes van zijn ondergrond ontkoppeld. Zonder meerprijs. Om krassen op het oppervlak van rack of kastje te voorkomen levert NAD vier zwart geanodiseerde schijven mee, waarin eveneens een licht conisch-gevormde kuil is gemaakt, waardoor de spikes makkelijk centreren. Deze voetjes zijn bovendien magnetisch, waardoor de M50.2 makkelijk is te verplaatsen zonder dat de schijven onbedoeld het hazenpad kiezen.

    Nu is de ondergrond niet altijd even vlak zo ook bij ons en dit resulteert al snel in een wippende kast. De voetjes zijn niet in hoogte te verstellen waardoor er niets anders opblijft om een van de voetjes excentrisch onder de spike te plaatsen om hiermee het hoogteverschil op te lossen. Met drie pootjes was dit probleem niet opgetreden. Wanneer de M50.2 van onszelf was geweest hadden we dit beslist zelf aangepast; de twee achterste voetjes eraf en ergens achterin in het midden een extra gaatje voor het derde voetje.

    Design

    Wij Alpha-mannen houden wel van een ‘technisch gestileerd’ product en dit is wel hoe we de nieuwe M50.2 kunnen beschrijven. Deze zet je niet op zomaar een kastje, maar op een ruw steigerhouten dressoir. Voor het contrast.

    Maar zo’n dressoir hebben we niet. Wel een partner. En deze – vrouwelijke – partner heeft een geheel andere opvatting over styling. Of hij niet IN het kastje kan. De M50.2 is namelijk nogal aanwezig in de huiskamer en dat is het risico van een stylist die met het ontwerp van een product uit de band springt. Tja, we moeten vrouwlief hier wel gelijk in geven. De nieuwe M50.2 springt wel direct in het oog. Met afmetingen van 435mm breed bij 115mm hoog bij 305mm diep en een gewicht van maar liefst 8,1 kilogram is het beslist geen kleine jongen.

    Nadat we het oneens zijn gebleven over de zichtbaarheid van de M50.2 vinden we een passende oplossing voor het geschil; vrouwlief gaat naar bed. Nu is het tijd om de eerste indrukken op het gebied van klank en bediening op te doen.

    [nextpage title=”Connectiviteit en techniek”]

    Het aankoppelen van de M50.2 is kinderspel. Op het gebied van connectiviteit is de M50.2 namelijk heer en meester. Zelden vinden we streaming producten met een completere uitrusting dan de NAD M50.2. Voor ons reviews is de M50.2 (en de M50) een geschenk uit de hemel. We kunnen hier immers alles op aansluiten en vervolgens zonder al te veel gedoe reviewen.

    Wanneer we het achterpaneel bekijken, dan worden we gelukkig. Naast een netspanning aansluiting en power switch sommen de overige connectie mogelijkheden even op: infrarood in, 12V trigger in & uit, RJ45 ethernet (gigabit), 2x USB, een USB poort voor service doeleinden, RS232, HDMI uit (enkel voor audio), digitaal optisch uit, digitaal AES/EBU uit (gebalanceerd), digitaal coax uit, digitaal coax in, digitaal optisch in en analoog stereo in. Dit betekent dat NAD ook een analoog naar digitaal omzetter heeft geïmplementeerd. Hiernaast heeft NAD gekozen voor twee afneembare gescheiden antennes voor Bluetooth (AptX) en natuurlijk WiFi. In het frontpaneel is tenslotte een derde USB aansluiting opgenomen.

    Intern

    Wanneer we de deksel van de behuizing hebben geschroefd kijken we recht tegen een flink mainboard en voedingsprint aan. Het zal allemaal niet heel veel effect hebben op de prestaties, maar optisch hadden we een meer exotische uitstraling en componentkeuze verwacht.

    Wat ons opvalt is dat NAD relatief veel point-to-point bekabeling gebruikt. Nu is hier niets mis mee, want soms is er geen andere optie mogelijk. Denk bijvoorbeeld aan de connectie met de S-ATA harddisks of met de display. De connectors van deze bekabeling hebben echter een flinke dot lijm gekregen om niet los te raken tijdens transport. Nu hebben we hier, afgezien van de slordige indruk die hiermee ontstaat, toch wel een lichte aversie tegen. Want lijmresten en uitvalproblemen zijn twee factoren die vaak een causaal verband met elkaar lijken te hebben.

    Ontstorend

    Vervolgens vinden we twee hele dikke ferriet-ringen in de netspanningslijnen naar de voeding. Deze zijn er niet om de netspanning aan de M50.2 te zuiveren van ongewenste stoorsignalen, maar eerder andersom; om het net schoon te houden. Waar de meeste high-end fabrikanten kiezen massaal voor een lineaire voeding, kiezen NAD engineers namelijk voor een schakelende voeding in de M50.2. Hier is overigens helemaal niets mis mee en dit kan prima werken, maar bij een machine van bijna vijfduizend Euro hadden we een ander verwachtingspatroon.

    HDD’s en DVD

    Als loopwerk past de fabrikant de DV-W28SS-BM3 DVD Super Multi Drive van TEAC toe. Een slot-loading loopwerk dat tevens geschikt is voor het branden van roterende media. De importeur laat ons desgevraagd weten dat er geen brandfunctie wordt ondersteund. Het apparaat heeft een andere functionaliteit en uitgangspunt.

    NAD kiest voor twee Seagate ST2000VX003 ‘surveillance’ S-ATA desktopschijven met elk een opslagcapaciteit van 2TB. Een exemplaar is bedoeld voor de dataopslag, de andere dient als mirror. Dus mocht er één stukgaan, dan bent u niet direct alle muziek kwijt. Deze schijven zijn overigens geschikt voor 24×7 gebruik. Tenslotte is het toerental regelbaar en dit verhoogt weer een stukje de betrouwbaarheid en duurzaamheid. Door de toepassing van deze schijven en de schakelende voeding heeft NAD wel een stand-by verbruik van minder dan een halve Watt weten te behalen. Dat moet immers volgens EU-wetgeving.

    De locatie van de harddisks is wel opmerkelijk. Beide harddisks zijn namelijk onder het grote mainboard geplaatst. Op zich heeft dit niet zo heel veel nadelen voor de levensduur, maar dit kan wel voor gedoe zorgen wanneer en een van de schijven onverhoopt besluit vast te lopen. In het geval van vervanging of service moet hiervoor het gehele mainboard worden verwijderd. Geen klusje voor de gemiddelde consument.

    [nextpage title=”Functionaliteit”]

    Voor bezitters van de oude M50 zal de nieuwe M50.2 geen grote geheimen verbergen. De functionaliteit in grote lijnen gelijk gebleven. De M50.2 kan, net als de oude M50, compact disks afspelen en rippen. Dit rippen kan tot een maximum bit breedte van 24 bits en een maximale samplingfrequentie van 192kHz. Bij het rippen van 16bit/44.1kHz Redbook formaat cd’s heeft dit in onze beleving niet zo veel zin. De kwaliteit zal er immers nooit op voorruit gaan.

    Bij Blu-ray en audio-DVD wordt dit interessanter, maar pogingen een dergelijke disk in te lezen worden niet beloond. Navraag bij de importeur leert ons dat dit niet kan, omdat het een rechten kwestie betreft. Het schijfje wordt dus weer evenzo hard door de M50.2 uitgespuugd. De M50.2 heeft in contrast tot de oude M50 ook twee analoge ingangen. Ons blije vermoedden dat dit is bedoeld voor het rippen van analoge bronnen, wordt ons ruw ontnomen. Deze is volgens de importeur alleen geschikt voor het afspelen van analoge bronnen binnen BluOS.

    Rippen en streamen

    De M50.2 biedt ten opzichte van zijn voorganger de mogelijkheid om via de M50.2 geripte muziekstukken op de twee interne harddisks – in mirror – die de M50.2 rijk is op te slaan. Deze feature juichen we toe. Om dit bij de vorige M50 te bereiken kon deze met een M52 worden gecombineerd. Deze ‘optie’ koste destijds 2500 Euro en werd naar wij weten nauwelijks verkocht. De NAS-markt is in Nederland behoorlijk groot. En dat kanibaliseert dan behoorlijk op een product als de M52. Echter: daar kan de M50 jammer genoeg niet naar toe rippen. Een NAS blijft, hoe dan ook, breder inzetbaar. En deze is in veel gevallen ook een stuk goedkoper.

    Streamen via het netwerk is echter hetgeen de M50.2 primair voor is ontworpen. De netwerkconnectie is dus essentieel om alle functionaliteit van de M50.2 te benutten. Deze kan worden opgebouwd via Bluetooth AptX, (dual band) WiFi en een bekabeld netwerk. Via de M50.2 krijgt de gebruiker vervolgens via de BluOS app toegang tot beschikbare bibliotheken op de NAS, op de interne harddisk(s) en via online aanbieders als Qobuz en Tidal. Behalve BluOS is de NAD M50.2 ook een Roon eindpunt, dus waar de muziek ook vandaan wordt getrokken, alles blijft binnen deze interface netjes en georganiseerd.

    Bibliotheken

    Aankoppelen van een NAS gaat relatief probleemloos. Het is wel belangrijk om de bibliotheek eerst helemaal te laten indexeren. Hier vinden we direct een sterke eigenschap van de M50.2 Deze indexeert zonder problemen bibliotheken met meer dan 100.000 tracks. Hierna kan de gebruiker door de artiesten, album, genres en dergelijke bladeren. De gebruiker kan echter pas na indexering door de map-structuur van de NAS bladeren. Waarom? Het werkt toch via UPnP? Het indexeren gaat gelukkig snel.

    Het benaderen van de interne harddisks zonder netwerkaansluiting zorgt in eerste instantie voor een lichte kortsluiting in de ‘begrijp-afdeling’ van ons simpele mannelijke brein. Het is zonder netwerk bijzonder lastig de bibliotheek te benaderen. Dat kan dan alleen via het draadloze hotspot wat de M50.2. Bij Android kan dat vanaf versie 6 niet gemakkelijk als er geen internettoegang is. We hadden liever gezien dat we bijvoorbeeld via bluetooth of beter nog: via het display van de NAD M50.2 zelf konden werken. Wellicht dat dit nog komt.

    Zilveren genot

    Dit geldt ook voor het afspelen van een compactdisk. Wanneer we bijvoorbeeld een cd invoeren, dan zouden we verwachten dat we deze middels een eenvoudige selectie via het touchscreen kunnen rippen of afspelen. Om de cd af te spelen of om deze te rippen dienen we deze keuze echter via de Bluesound app te maken en hiervoor hebben we ook weer een netwerkconnectie nodig.

    Volgens de importeur is er in het settingsmenu een instelling te wijzigen waardoor deze optie via het touch screen kan worden geactiveerd. Deze optie hebben we tijdens onze testperiode helaas niet zo 1-2-3 kunnen terugvinden. Maar waarom niet de complete bediening ook via het touch screen laten verlopen, net als bij de NAD M12? Er is zo’n mooi groot display voorhanden waar zoveel nuttigs me kan worden gedaan.

    Bestandsformaten

    De M50.2 ondersteunt een groot aantal streaming muziekformaten waaronder WAV, FLAC, AIFF, MP3, AAC, WMA, Ogg Vorbis en lineair PCM tot 192 kHz/24-bit. En uiteraard MQA. Om MQA tot zijn recht te laten komen volstaat een normale DAC echter niet. Hiervoor is een gecertificeerde MQA DAC nodig die de MQA bestanden kan uitpakken waarna de voordelen van MQA pas hoorbaar worden. Wat hadden we het toegejuicht als NAD bij deze 50.2 een interne MQA DAC had toegepast! Al is het alleen maar voor mensen die geen andere, nieuwere Master Series hebben (die werken direct digital en hebben geen dac nodig).

    MQA kan wel via de M12, M32, M2 en C390DD. Dan moet wel de RS232-kabel worden aangesloten.

    We missen DSD in deze opsomming. We weten dat er onder onze lezers gebruikers zijn die dit belangrijk vinden. Aan hen kunnen we melden dat NAD hier op dit moment hard aan werkt om dit te implementeren. Via Roon is DSD volgens de importeur wel al af te spelen.

    [nextpage title=”Klank”]

    De NAD klinkt muzikaal, heeft een prima focus en stereobeeld. Het geheel klinkt licht gepolijst in het midden-hoog en we kunnen nergens een scherp randje ontdekken. Zelfs vrouwenstemmen bij minder goede opnames komen goed uit de verf. Op het gebied van ruimtelijkheid en driedimensionale weergave presteert de M50.2 prima en we horen zo op het eerste gehoor geen schokkende sprongen in de hoogte of in de diepte ten opzichte van de vorige generatie.

    Wanneer we dezelfde albums afspelen met onze Bryston BDP2 referentiespeler krabben we toch even achter onze oren. Ondanks dat beide spelers zijn aangesloten op dezelfde BDA3 DAC van Bryston, brengt de duizend Euro goedkopere speler van het laatstgenoemde merk een rustiger en beter gedefinieerd plaatje ten gehore. Zeker bij highres muziekbestanden. Omdat de NAD een meer gepolijste weergave in het midden en hoog heeft gaat dit en koste van snelheid en microdetail. Houtklanken en koperwerk klinken bij de Bryston een fractie natuurlijker en worden beter uit de muziek getild. Het stereobeeld is bij de Bryston anderhalve meter breder terwijl ook de geluidsdiepte een meer drie dimensionaal karakter krijgt.

    Nu ervaren we bij de Bryston dat een slechte opname nog wel eens kan bijten. De NAD zul je hier nooit van kunnen betichten. Deze speelt als een trouwe lobbes; lief voor alles wat hem wordt aangeboden. Bovendien weten we uit ervaring dat producten van NAD echt even de tijd nodig hebben om goed op klank te komen. We maken ons op dit punt dus niet al te veel zorgen.

    Nieuw VS oud

    Vervolgens plaatsen we de M50.2 in onze redactiesetup. Hierbij wordt deze vergeleken met de M50 van de eerste generatie. Als DAC gebruiken we de Pavane van Metrum. Een kwalitatief zeer goed presterend product van Nederlandse bodem.

    Hier horen we dat de M50.2 minder versmeert dan de oude M50. De M50.2 weet details nét wat gemakkelijker uit de bitstroom te pulken. Daardoor zijn diverse lijnen in de muziek wat gemakkelijker te volgen dan bij de oudere M50. Al is het verschil wel heel subtiel. Tevens weet de M50.2 een wat strakker plaatje te schetsen dan de inmiddels vijf jaar oude M50. Dat is toch knap van NAD, gezien het feit dat de ‘oude’ M50 nog steeds prima kan meekomen met de huidige concurrentie.

    [nextpage title=”Kanttekeningen”]

    Het succes van een product valt of staat met de software die alle functionaliteit mogelijk maakt. Is dit niet in orde, dan kan de speler nog zo goed zijn; dan doet het een dergelijk hoogwaardig product geen recht toe.

    We weten uit ervaring dat nieuwe producten hand in hand gaan met kleine kinderziektes. Veelal in de firmware. Dit is helemaal geen probleem, aangezien het software betreft. Deze is op elk moment door de fabrikant te ‘repareren’. We houden bij deze allereerste M50.2 dan ook rekening met bug’s en kleine onvolkomenheden in de bediening.

    Intuïtieve bediening

    Op het gebied van intuïtieve bediening is de M50.2 nog niet op het niveau waar we deze graag hadden gezien. Wanneer we bijvoorbeeld een cd willen afspelen en hiervoor de BluOs app openen, dan geeft de app wel heel proactief een zogenaamde speler notificatie. Deze meldt blij: “Er zit een cd in de speler”. Jazeker. Deze willen we immers afspelen. Dus drukken we op ‘ok’ en… Niets.

    Dus zoeken we vervolgens wat onwennig in het app-menu naar de juiste selectie. We selecteren vervolgens ‘Audio Disk’. De cd wordt vervolgens getoond en aangemerkt als ‘unknown’. Wellicht is onze piepjonge speler nog niet gekoppeld aan CDDB of een soortgelijke database. We weten namelijk dat NAD meer dan één cd-database gebruikt voor het vinden van de zilveren schijfjes.

    Hierna is een laatste klik op de album-cover of track voldoende om de cd te laten spinnen. Dit zijn een boel handelingen om een simpele cd af te spelen.

    Wanneer we de cd via het touch screen uitwerpen gedraagt de NAD zich een beetje dwars. Deze meldt een hele reeks aan fouten. Niet van schrikken. Er is niets aan de hand; hij mist de cd. Werking via het touchscreen verloopt bovendien stroef. Het scherm is niet erg gevoelig en niet zelden moeten we meerdere keren op het gewenste pictogram drukken om de M50.2 over te halen om tot actie over te gaan. We weten dat dit met de M12 ook het geval is. Blijkbaar heeft NAD voor een bepaald type touchscreen gekozen die hier wat moeite mee heeft.

    BluOS

    De softwarematige foutjes beperken zich niet enkel tot de firmware van de M50.2, maar deze vinden we ook terug in het bekende BluOS besturingssysteem. Wanneer we via de app bijvoorbeeld een muziekalbum toevoegen aan de playlist gaat dit heel soms fout. BluOS gooit dan de tracks door elkaar. Waar dit precies in zit, weten we niet. Het kan een tag-fout zijn, maar hoe hard we ook zoeken: in veel gevallen staan de tags – naar onze mening – gewoon goed.

    Verder hebben we helemaal niets aan te merken op BluOS. Dit is nog steeds een van de meest fijne apps om muziek mee te streamen. Alles is netjes georganiseerd, informatief en grafisch beslist aantrekkelijk.

    [nextpage title=”Eindoordeel”]

    De NAD M50.2 is een mooie speler. Op alle vlakken presteert deze M50.2 beter dan de M50. Klank-technisch speelt hij een stapje hoger, het aansluitingsniveau is uitgebreider, hij is voorzien van een touch screen en van harde schijven. Bovendien is dit alles verpakt in een prachtige behuizing. We hebben echter het gevoel dat de machine ten tijde van de introductie nog niet helemaal is uitontwikkeld. De software heeft nog een paar vreemde bugs en ook de bediening is nog niet helemaal op het niveau dat we kennen van bijvoorbeeld de eerste M50 en de NAD M12.

    En dan de prijs… Daar moeten ook even van slikken. Deze is immers twee-en-twintig-honderd-vijftig Euro duurder dan zijn voorganger. Dus bijna tweemaal zo duur. Wij verwachten dat dit als een dreun aankomt bij veel van de huidige M50 bezitters. Bij een dergelijke prijsverhoging hadden we op zijn minst een fijner en completer touch-screen verwacht. En wellicht ook een interne MQA DAC. De toevoeging van opslagruimte, een mooier kastje en ingangen rechtvaardigen naar ons idee de verhoging in prijs niet. Maar wellicht ligt dat bij u – de lezer – anders. De ‘oude’ M50 had met zijn prijsstelling een hele sterke troef in handen en juist deze troef ontbreekt in onze beleving bij de nieuwe M50.2.

    [nextpage title=”Conclusie”]

    We hebben de M50.2 ervaren als een fijn klinkende machine. De M50.2 is optisch mooier dan zijn voorganger, kan net even een beetje meer en weet zich ten opzichte van de al prima presterende voorganger zelfs op klank te verbeteren. Maar dat mag ook wel voor een verkoopprijs van 4750 Euro.

    En dan staan we op de redactie in een spagaat. Ja, het is een goed klinkende machine, maar als gelukkige M50 bezitters zien we de toegevoegde waarde van deze M50.2 niet zo goed.

    Is het wel een M50?

    Volgens de fabrikant moeten we dit met een andere optiek bekijken. We mogen de M50.2 eigenlijk niet zien als een opvolger van de M50, want het is in feite een combinatie van een M50 en een M52 en hiermee ontstaat een nieuwe machine met een andere functionaliteit in een andere prijsklasse. Hoezeer we het merk en de mensen achter het merk ook een warm hart toedragen, wij zien niet in dat het huidige product een dergelijke prijskaartje kan rechtvaardigen. Met een dergelijke positionering vist NAD immers direct in de vijver van enkele geduchte concurrenten. Dit is een feit. Dapper is het wel.

    68 reacties

    1. Nu ik het volume kan regelen met de app wordt de volgende stap mijn Musical Fidelty M6i versterker als eindversterker om te schakelen en de Nad M51 als voorversterker te gebruiken, benieuwd wat dat zal geven.

    2. Heb nu een klein maandje deze speler en ben er nog steeds super te vreden mee. De speler heeft in de tussentijd al 3 updates gehad wat ook soepel verloopt. Het is niet echt goed duidelijk wat de veranderingen zijn, of het nu software voor de speler zelf is of het BluOss besturingssysteem wat aangepast wordt. Heb zelf nog wat getest met kabels naar de M12 toe zoals met de AQ Vodka en Diamond Toslink en met de Diamond coaxiaal. Moet zeggen dat ik het mooiste resultaat behaal met de AQ Diamond Toslink. Klein nadeeltje is dat iedere keer bij opstart hij de hele losse hardeschijf moet inlezen, met een halve TB aan muziek duurt dit toch gauw een paar minuutjes.

    3. Ik zag hier al verscheidene keren het gebruik van een rs232 voor het regelen van het volume, ik ben er nog niet in geslaagd dit werkende te krijgen tussen M50 en M51 Heb al twee rs232 kabels geprobeerd, geen van beide werkte, zelfs deze die ik met de vermelding dat het een “Null Modem” moest zijn.

      1. Dag Ferdinand! Bij mij werkt het gewoon. Let op dat je je volume van de M51 op variabel zet. Daarna schakel je de stroom uit. Sluit de rs232 aan en start eerst de M 50 op. Daarna pas de M51. Sukses! tom

        1. Even gebeld naar zaak vanwaar verkeerd kabeltje komt, krijg geld terug, hebben dergelijk kabeltje niet, beweren zelfs dat het niet meer bestaat, vreemd. Kunt u mij veteelen van waar uw kabeltje komt ?

          1. Ik had toevallig nog zo’n kabel liggen, is wel 5m lang. Zodra ik een kortere heb gevonden zal ik hem vervangen.
            Misschien op een rommelmarkt kijken of een oud computerwinkeltje. Misschien bij Conrad online shop?

              1. Hoi Fernand, ik heb ook een RS232 kabel tussen mijn M50 en M51. heb deze gekocht bij Kabeldirect.nl
                Het klopt dat daar alleen 2 vrouwtjes uiteinden van te koop zijn, dus je hebt 2x een Gender changer nodig. Ik heb mijn factuur er even bijgezocht; dit was het:

                GCM-9M9M Gender changer RS232 adapter M-M € 2,50 1 € 2,50 —- DEZE DUS 2X NODIG —-

                SE/11019018 Roline RS232 Nullmodem Kabel 1,8m € 4,95 1 € 4,95 (MAAR DEZE HEB JE DUS AL ALS HET GOED IS)

              2. Dank voor alle rs232 info, ik kom er wel uit nu, en excuses voor het verstoren van het eigenlijk M50.2 topic

              1. Dat is em idd vermoed ik. En dan dus voor beide kanten eentje en dan zou het moeten werken.

              2. Een nulmodem kabel is inderdaad aan beide uiteindens vrouwtje – vrouwtje een D-sub 9pins dus niet. Ik zal eens maandag kijken thuis wat voor text er bij mij op die kabel staat. Lastig hoor 🙂

              1. HET WERKT , gedaan met snel rechtstaan om snel naar de versterker te moeten lopen als vrouwlief thuiskomt. Thx voor de hulp vrienden

    4. Dag Martin010, ik lees dat u het volume regelt met de app (via rs kabel), is dat niet een minder geluidsvriendelijk dan de volume knop van de M12 ? Ik las ooit dat het invloed heeft op de geluidskwaliteit, om die reden staat mijn M51 op fixed volume.

      1. Hoi Fernand, je bediend dus echt de volumeknop van de M12.
        De knop beweegt niet maar je ziet de numeriek van de volume indicatie veranderen. Niet wat je soms ziet dat je het geluid wat je er naar toe stuurt of zend harder maakt.

            1. Dat zou dus werken met ingebouwde BluOs module ook. Ik wacht nog af, ik heb begrepen dat Jaap ene insteekt in zijn M12 en ben benieuwd hoe die gaat ten opzichte van de M50
              Wie weet vervang ik dan mijn M50 en M51 voor de M12, ik gebruik immers nooit de cd afspeelfunctie en rip functie van de M50

              1. Je tablet werkt dan als afstandsbediening. De cd functie gebruik ik nu om mijn cd collectie te rippen, en zal daarna nog sporadisch gebruikt worden. Je hoort wel duidelijk verschil in cd kwaliteit van een cd of cd kwaliteit van Tidal.

          1. Dat gevoel heb ik ook wel een beetje.
            Het beïnvloede toch mijn aankoop in het begin, maar toch de stoute schoenen aangetrokken. En geen spijt hoor 😉

            Mooie is ook dat de cd spoor van een sacd ook geript kan worden, cd’s die met dbpoweramp niet geript konden worden heeft deze speler geen moeite mee.

            Enige wat lastig is om muziek van een externe HD op de M50.2 te krijgen, het lukt wel via de PC maar gaat heel langzaam en kan ze later met de BluOss app niet terug vinden wel de map maar die is dan leeg? Heel vreemd.

              1. Je kan via de computer in de mappen van HD M50.2 komen en hier veranderingen aanbrengen.

                Dat is wel goed geregeld.

            1. Hai Martin, ik heb hem ook maar gekocht en gecombineerd met de M51. Mijn tidal mqa gaat met blauwlampje Tidal mqa tot 96k via spdiv. Draai je op de M12? Voor volume heb ik de rs 232 aangesloten op de M50.2

              1. Hoi Tom,

                Gefeliciteerd met je aankoop, en blij mee 😉
                Ik speel hem via de M12 met een rs232 kabel en heb ook het blauwe lampje en kan via m’n iPad de volume regelen, super handig.
                Alles werkt perfect, moet nog wel Wennen aan het BluOss systeem.

    5. Hoi,
      Door het bezit van diverse Master componenten blijft deze speler maar trekken.
      Na nogmaals doorlezen van deze review toch een paar vragen.

      – MQA, er staat dat om van MQA te kunnen profiteren een rs232 kabel aan te sluiten op de M12. Betekent dat je muziek afspeel via deze kabel of moet er dan toch nog gebruik worden gemaakt van HDMI of coax spdif?

      – l2s, er staat in de handleiding dat I2s (nog) niet voorhanden is via HDMI. Komt dit nog wel? En zo niet is dit een gemis?
      Is I2s wel te vinden op de HDMI module voor de M12?

      – CD, een cd draaien was tijdens de test niet echt handig om te doen, is dat nog steeds zo?

      – las ik nu ook in deze review dat een red book cd wel te rippen is in 24bit 192khz, als je dat zou willen.

      – weergave van cd-hoesjes als je b.v. Tidal afspeel, werkt dit nu al?

      Alvast bedankt voor de info

      Martin

      1. – MQA, er staat dat om van MQA te kunnen profiteren een rs232 kabel aan te sluiten op de M12. Betekent dat je muziek afspeel via deze kabel of moet er dan toch nog gebruik worden gemaakt van HDMI of coax spdif?

        Er gaat GEEN audiosignaal door de RS232-kabel. Je hebt dus alsnog een hdmi- of coax- of optische kabel nodig.

        – l2s, er staat in de handleiding dat I2s (nog) niet voorhanden is via HDMI. Komt dit nog wel? En zo niet is dit een gemis? Is I2s wel te vinden op de HDMI module voor de M12?

        Geen idee of het nog komt. De ‘gewone’ M50 kan het wel met de M51 dac en volgens mij ook met de M12+hdmi-module.

        – CD, een cd draaien was tijdens de test niet echt handig om te doen, is dat nog steeds zo?

        Geen idee… niet meer geprobeerd.

        – las ik nu ook in deze review dat een red book cd wel te rippen is in 24bit 192khz, als je dat zou willen.

        Dat weet ik niet zeker eerlijk gezegd (ik heb de M50.2 niet zelf getest). Maar waarom zou je dat willen? Het biedt geen voordeel, behalve dat je meer ruimte kwijt bent.

        – weergave van cd-hoesjes als je b.v. Tidal afspeel, werkt dit nu al?

        Dat heeft altijd gewerkt hoor. :-).

        1. Hoi Jaap bedankt voor je info.

          Heb de NAD M50.2 nu een paar dagen in bezit. Een super mooie speler en dito geluid.

          Heb een vraagje over MQA.
          Als ik met een RS232 kabel draai zie ik naast het logo MQA een blauw stipje staan en zonder die kabel een groen stipje.
          Wat moet nu wezen?
          Ook raar is dat zonder die RS232 kabel springt mijn M12 op 96khz.

          Des ondanks ik een snelle internet heb (glasvezel) is dat het geluid af en toe wegvalt met Tidal MQA, met cd kwaliteit geen probleem. Kan dat een buffer probleem wezen van de speler?

          Martin.

          1. Dag Martin,

            Blauw of groen is beide een andere ‘status’. Blauw is volledig. Groen is een stadium ervoor. En dat klopt dus ook.

            In the BluOS app, the MQA indicator glows green or blue to indicate that the Player is decoding and playing an MQA stream or file, and denotes provenance to ensure that the sound is identical to that of the source material. It glows blue to indicate it is playing an MQA Studio file, which has either been approved in the studio by the artist/producer or has been verified by the copyright owner.

            Over de stotteringen. Hoe speel je precies? Draadloos of bedraad?

              1. Nog wat zitten klooien en heb mijn hele netwerk opnieuw opgestart en de netgear verdeler er tussenuit gehaald. Heb de RS232 kabel weer aangesloten. Status is nu, drop-outs bijna nul en de MQA heeft een blauwe punt en de M12 geeft 96khz aan.

                Heeft Tidal ook muziek die 192khz is?

                Mijn vorige speler de Auralic Aries Femto klinkt toch niet zo zuiver dan de NAD M50.2 aangesloten via AQ Diamond coaxiaal. Echt een verbetering.

                Zijn jullie niet te streng geweest qua klank met de NAD?

      1. Beste stoommachine. Ik zou netfilters niet direct vergelijken met netwerk-spelers. Ook zonder dac is dit een interessant product. Weliswaar is de doelgroep kleiner als er geen dac in zit, maar er zijn legio liefhebbers die een prachtige converter hebben staan. En voor die doelgroep is een M50(.2) zeker interessant.

    6. Beste Harro, je review zo overziend doe je naar mijn gevoel betere zaken met de aanschaf van de Aurender A10. Weliswaar ruim 1000 euro duurder maar dan heb je ook iets bijzonders inclusief MQA gecertificeerde DAC en preamp. En wil je de CD functie erbij hebben, haak je er via toslink een speler naar keuze aan (CD of multiplayer). Bovendien kun je direct genieten van MQA Master via Tidal, prachtig geïmplementeerd. Het enige wat ik nog niet helemaal begrijp zijn de wisselende samplerates van de MQA Masters, deze variëren van 44.1khz tot 192khz. Dat geldt overigens ook voor b.v. de Mytek Brooklyn DAC, dus het ligt echt aan de Masters van TIDAL. Heb jij daar een verklaring voor?

      1. Hallo Pim. De M50.2 is een hele mooie speler en heeft een paar hele interessante features ten opzichte van een aantal geduchte concurrenten, maar ik vraag me af of deze doorslaggevend genoeg zullen zijn voor de doelgroep die ze willen bereiken.

        Bovenop de aanschafprijs van 4750 Euro komt inderdaad nog een extra investering voor een MQA gecertificeerde DAC of een DAC-preamp. Anders kun je inderdaad niet van de MQA voordelen genieten en in dat geval schiet je ruim boven het investeringsniveau van sommige excellent presterende concurrenten uit. Je conclusie is juist, de A10 is zo’n excellent presterende concurrent. NAD heeft hier beslist een valide strategie achter zitten en wanneer we de fabrikant een beetje denken te kennen zal een en ander zich ergens na een toekomstige firmware aandienen.

        Wat betreft de MQA Masters is eenvoudig uit te leggen. Het maakt niet uit waarin de MQA codering is versleuteld, zolang het maar een lossless bestand betreft. Althans, zo heb ik dit van verschillende importeurs begrepen.

        Zowel 16/44.1 WAV files kunnen dus MQA codering bevatten, maar ook highres bestanden met een grotere bit-breedte en sampling rate. En ondersteunt de speler of DAC geen MQA, dan speelt hij deze bestanden – mits hij de resolutie aankan – toch 100% verliesloos af. Juist dit maakt MQA in mijn beleving zo interessant. Misschien zelfs wel interessant genoeg voor een revival van de compactdisc over een jaar of 20. MQA-CD. Wie weet…

        1. Dag Harro, wat de hardware betreft zijn we het helemaal eens. Wat betreft de MQA Masters moet ik uit eigen ervaring vaststellen dat deze onafhankelijk van de samplerates allemaal 24bit bandbreedte hebben, 16 bit zou m.i. ook tegen de filosofie van het principe zijn. Maar over dit punt heb ik nog wat vragen met toelichting aan Jaap gesteld, vraag maar eens 😉 Fijne Paasdagen!

          1. Dag Pim,

            Ik heb het ook nog eens gevraagd. Ik heb als antwoord gekregen dat het om de Master gaat. En de authenticiteit ervan. Niet zozeer de samplingrate. Het kan dus goed een 16 bit / 44,1 kHz-file zijn als dat het origineel is. Dat had ik ook niet verwacht. We gaan zeker dieper graven. In mei zijn we op high-end. Dan proberen we wat meer mensen voor de camera te krijgen.

              1. Ik zie en lees het, dus unfolding en rendering van 16bit/44.1k Redbook naar 24bit/xxxk. Opmerkelijk, ben wel benieuwd hoe dat die oprekking van de bitdiepte plaats vindt… There is more to explore 😉

              2. Ik denk dat het gewoon 16/44,1 blijft maar dan met correctie van post- en pre-ringing, en nog wat andere truukjes?

                Correctie:

                An MQA CD is a Red Book CD and is 100% compatible with any existing CD player. The audio on the disc is MQA-encoded PCM, and will play back happily without a decoder. In this case, the sound quality is slightly better than a typical CD, because the audio is already de-blurred in the studio. However. if the bitstream is passed to an MQA decoder, it is unfolded to 176kHz (in this case) and rendered to the DAC at 24-bit.
                Read more at http://www.stereophile.com/content/mqa-encoded-cds-yes#tR2zrlm6cexFjUPM.99

            1. Dag Jaap, gelukkig is dat kennelijk ook niet het geval en vindt encoding plaats tot een Hi-Res bestand. Ik ben dan wel benieuwd hoe je 16bit omzet naar 24bit…, waar komt die data vandaan? Rendering is toch een beetje een container begrip…, wordt vervolgd mag ik aannemen 😉

    7. Hij ziet er prachtig uit, maar voor 4750,- kan ik wel een betere upgrade verzinnen tov M50. Ik zou dan de M51 dac vervangen voor een nóg betere dac en het zou me niet verbazen als ik met die combi dan weer boven het niveau van de M50.2 speel. Echt een gemiste kans van NAD dit. Ik ben benieuwd hoeveel ze er hier van gaan verkopen, en het zou me niet verbazen als ze binnen niet al te lange tijd met een M50.2 light zullen komen, zonder de opslag dus, en wat mij betreft ook zonder de cd functie. Dan kan het stukken betaalbaarder worden en daarmee aantrekkelijker voor een veel grotere groep consumenten.

    8. Hoi Fernand,
      Dit kan ik echt nog niet zeggen. Hopelijk heeft de M12 die ik te leen krijg een bluOss module zodat ik kan vergelijken.

      En ben natuurlijk ook benieuwd in hoeverre de M12 beter is met stereo dan mijn M17.
      Ik gebruik de M17 en de M27 voor surround en de M22 op de front speakers. Ik wil de M12 tussen de M17 en de M22 plaatsen. Dit met HT pass through.

    9. Eindelijk een review over de langverwachten M50.2.
      Nu ik hem zo lees wordt mijn enthousiastme wel getemperd.
      Jammer dat hij geen muziek dvd’s afleest en de HDMI functie schijnt ook nog niet te werken?
      Ook lees ik niks over de streaming kwaliteit met muziekaanbieders zoals spotify en Quobuz.
      Ik denk na dit gelezen te hebben dat ik voor een M12 kiest die samen met mijn Auralic Aries een betere combi vormen.
      De prijs van 4750,- is erg fors en heeft denk ik ook wel te maken dat die ander Master apparaten ook met 500,- en 1000,- voor de M17 omhoog zijn gegaan.

    10. Gezien ik het niet zo heb van ingebouwde harde schijven krijg ik pas echt goesting naar een M12 met ingebouwde Bluesound module gecombineerd met mijn Nas.
      Nog een paar upgrade’s geduld en ik denk dat de M50.2 nog wel zijn 5 sterren zal bekomen.

    11. Gezien ik het niet zo heb van ingebouwde harde schijven krijg ik pas echt goesting naar een M12 met ingebouwde Bluesound module gecombineerd met mijn Nas.
      Nog een paar upgrade’s geduld en ik denk dat de M50.2 nog wel zijn 5 sterren zal bekomen.

    Geef een antwoord