Review NAD M23 eindversterker – Meesterlijke Puurheid

Voordelen

  • Vloeiend karakter
  • Schoon vermogen
  • Stabiele prestaties

Nadelen

  • Geen...
  • We moeten weer gaan sparen?
  • Prijs: € 3500

    Bouwkwaliteit
    Inzetbaarheid
    Weergave
    Prijs
    NAD M23

    Inleiding

    NAD – New Acoustic Dimension – heeft met de M33 en C298 naar onze mening goud in handen. Beide producten zijn extreem competitief: goede prijs, goede prestaties en – onze mening – een strak uiterlijk. Zeker in geval van de Master Series. En laat daar nu nét een nieuweling aan toegevoegd zijn: de M23 eindversterker. Jep… mét Purifi Eigentakt. Lekker!

    Je houdt ervan of niet: het ontwerp van de Master Series. Uw auteur vindt het écht prachtig. Zeker bij de M33 – en M12 – die nog een strak display op het front heeft. Modern, strak, chique en in zekere zin ook tijdloos. Maar goed: over smaak valt écht niet te twisten. Waar het bij ons liefhebbers uiteindelijk om gaat is: hoe klinkt het. Daar gaan we het straks nog over hebben. Eerst wat over de techniek.

    Purifi Eigentakt

    Bij een eindversterker hoeven we het niet heel uitgebreid over de techniek te hebben. Want tsja: het is een eindversterker. Een kast die het inkomende signaal versterkt tot het niveau dat een speaker er wat mee kan. In dit geval kan de NAD M23 met twee kanalen er per kanaal ongeveer 200 wat in 8 Ohm uit persen en zo’n 380 in 4 Ohm. In bridge mode moet er meer dan 700 watt uitkomen (mono). U kunt later in de metingen zien dat dit aardig klopt.

    Purifi Eigentakt is een klasse D technologie die mede ontwikkeld is door Bruno Putzeys. Twee andere sleutelfiguren zijn Lars Risbo en Peter Lyngdorf. Simpel uitgelegd is Eigentakt een doorontwikkeling op nCore; een ‘platform’ waar Putzeys ook aan mee heeft ontwikkeld. Eigentakt moet echter nog een stap verder gaan. En ja: wij zijn het daar wel mee eens. Het klinkt vloeiender en schoner dan nCore. Al speelt er meer dan alleen de eindtrappen.

    Waar Klasse D ongelooflijk gevoelig voor is, is de voeding. Dat is dan ook direct het gebied waar NAD flink aan heeft gewerkt en dat is wat bijvoorbeeld de C298 onderscheid van de DIY kit. De NAD M23 gaat nog verder op dat vlak. De onderstaande foto’s laten duidelijk zien dat de M23 niet alleen een mooier kastje krijgt. NAD heeft de boel daadwerkelijk anders aangepakt voor de Master Series.

    Even kort over de achterzijde van de M23. Die is gelijk aan de C298. Dus voor uw auteur geen verrassingen. We lopen ze even langs. Er zijn zowel gebalanceerde als single ended ingangen. Deze zijn te schakelen, dus let even op als u de versterker koppelt. Indien stilte: even alles uitzetten, de schakelaars om en de versterker weer inschakelen.

    Verder zien we een kleine schakelaar voor Bridge mode. Daarmee zet u de M23 in mono om meer vermogen te kunnen gebruiken op één kanaal. Tenslotte een gain-switch om de gain (versterking) op laag, medium of hoog te zetten. Het is allemaal geen rocket-science.

    22 reacties

    1. Hi Jaap,

      Kwam tijdens het door de site bladeren op deze review terecht. Interessante versterker is dit. Zeker als je, zoals ik van zo neutraal mogelijk houdt.

      Je geeft in de review aan dat de versterker in bridge mode gezet kan worden. Heb je dat ook getest? Want mijn ervaring is dat dit niet alleen maar meer vermogen per kanaal oplevert, maar ook vaak geeft dat een verbetering in geluidskwaliteit. Vooral in “ruimtelijkheid” en/of laagweergave.

      Er zijn echter ook voorbeelden (Hegel H30 om maar iets te noemen) waar naar mijn mening het in bridge mode zetten van de versterker juist een negatieve invloed heeft op de geluidskwaliteit.

      Ben benieuwd of je hiermee geëxperimenteerd hebt.

      1. We hadden maar één eindversterker, dus bridge hebben we op de M23 niet kunnen testen. Wel op de C298 waar het prima werkt. Vooral dynamiek en controle gaat er dan wat op vooruit. Schokkend is het niet, maar wel hoorbaar.

    2. Hi Jaap,

      Mooi dat ik nu “lid” ben van jullie super goede audio site!
      Ik lees graag jullie reviews en artikelen, fijn dat dat bestaat op internet in Nederland.
      Met argus ogen heb ik gekeken naar de review van de NAD M23 power amp.
      Ik ben daar wel op voorbereid.
      Ik draai op dit moment met een Cocktail Audio X50 (streamer en opslag) naar Holo Audio Spring 2 level KTE dac die mij op-zich goed bevalt, maar nadat ik bij Magna Hifi de spring 3 level 2 gehoord heb begint het toch weer te kriebelen. Onvoorstelbaar toch weer veel mooier dan de spring 2!
      Ik ben aan het voorbereiden op mijn pensioen, dwz. ik wil graag weer speakers gaan bouwen en daar is mijn Unison Reearch Simply Italy niet zo,n goede partner voor. Ik heb dus een goede eindversterker nodig, misschien de M23 (als ik de reviews lees dan moet dit wel goed zijn).
      Maar dan mijn vraag: Ik kan de Holo spring 3 level 2 ook met in gebouwde voorversterker kopen, is deze goed genoeg om de M23 aan te sturen? En wat is beter een passieve of actieve voorversterker in deze combinatie?

      Vast bedankt voor je reactie.

    3. De Eigentakt is een ontwikkeling van Bruno, niet van Lars en Peter. Ik heb destijds het eerste prototype van Bruno thuis kunnen beluisteren en die ging een ietsje verder dan mijn 43000€ dure Jeff Rowland 725 monoblokken. Ik heb de Jeff Rowlands dan ook verkocht, maar het zegt vooral veel over de kwaliteiten van de Eigentakt.

    4. Wat mij toch opvalt, is dat er wel héél veel NAD’s M33 gebruikt of als “webretour” of “tweede kans” te koop staan. Volgens mij is de gebruikte versterkertechniek daarin redelijk gelijk aan die van de M23 eindversterker. Wat zou er de reden van zijn dat er zoveel van die apparaten weer teruggaan of ingeruild worden? Misschien toch voor de meesten té neutraal en te schoon? Gemis van wat “warmte”? Of zou de DAC in de M33 de meesten achteraf toch niet zo bevallen?

      Ik ben benieuwd naar jullie idëeen want ik sta op het punt om ook eens een M23 hier te proberen als vervangen voor een klasse A/D eindtrap die erg ruimtelijk, natuurlijk, vloeiend en analoog klinkt.

        1. Misschien mijn Auralic Merak monoblokken. Maar ze klinken nog zoooooo goed, ondanks de UCD techniek. Auralic heeft daar zoveel eigen technieken (enorme ringkern, dikke voedingscapaciteit, stroomfiltering, Orfeo klasse A modules, etc.) op los gelaten dat deze mono’s absoluut niet te vergelijken zijn met een standaard Hypex UCD versterker.

      1. De M23 maakt gebruik van een N-Core versterker en de M33 van een Eigentakt, met name deze laatste is echt wel van een hoger levvel. De Eigentakt is verfijnder in weergave, maar geeft ook meer autoriteit in’t laag.

    5. Goed te lezen dat klasse D steeds volwassener wordt en de finesses van klasse A(-B) gaat evenaren! Zelf ben ik geswitcht van A naar D maar dan naar de NuPrime AMG STA in dual mode, wat een fantastische combi met mijn Magico speakers! Binnenkort komt de NuPrime Evolution STA uit.. lijkt mij een mooie vergelijking voor de NAD.

    6. Vind het toch voor een transistor versterker, een stevige prijs. Maar goed, er zijn er vele in die (hoge) prijsklasse en kennelijk een markt voor. En 200 Watt. Tja, wanneer heb je dat nodig ? Eigenlijk nooit.

        1. Denk niet dat ik mijn , Nord One SE NC500DM MKII Dual Mono Stereo Amp [ Hypex NCore 2x 400 watt aan 8 ohm ] ga vervangen voor de M23 , al ben ik in het bezit van de M12 . Verwacht niet dat de M23 schokkend beter zal presteren als de Nord .

    Geef een antwoord