Review Munro Sonic Egg 150

Voordelen

  • Erg gedetailleerd
  • Gaaf ontwerp
  • Neutraal

Nadelen

  • Kleine sweetspot (studio-focus)
  • Onverbiddelijk
    • Af en toe komen we systemen tegen waar niemand op de redactie ooit van heeft gehoord. Komt niet heel vaak voor… “Munro Sonic?”… Afwezige blikken… “Nee, kennen we niet…” Als we een stukje onderzoek plegen, dan lijkt het bijna te mooi om waar te zijn. Een systeem dat compleet actief wordt aangestuurd, samengesteld uit de beste materialen. Voor het beste audio rendement. En dan ook nog betaalbaar: 2750 euro. Als u nu denkt: Check, check… JA! Dat wil ik ook! Misschien moeten we wel even vermelden dat het gaat om een studiosysteem.

      Andy Munro is een naam die al meer dan 20 jaar bekend is in de studiokringen. Dat Munro zijn naam verbindt aan een audiosysteem is dan ook een gewaagde stap. Immers: het is een geval van ‘make or break’. Het gaat nu wel om een studiosysteem trouwens. Bekijk hieronder even de video van Andy Munro.

      Even in een notendop: het systeem is ontstaan uit een samenwerking met Sonic distrubution. Andy heeft in alle audio aspecten zich afgevraagd of de invalshoek wel de juiste was. Zo is met de hulp van zijn zoon de vorm van de speaker tot stand gekomen. Met technische ondersteuning en testen, bleken dat de ei-vorm het beste waren voor de audio. Tevens wordt de vraag gesteld: is hout het beste materiaal voor een speaker? Ook hier gaat een hoop testen en onderzoek aan vooraf. De uitkomst is enigszins verrassend, een speciaal soort glasvezel. Glas zou namelijk niks doen met het geluid: het geeft geen kleuring. Maar een speaker van glas is technisch nauwelijks haalbaar; het is bijna niet te vormen. Een ei-vorm is dus nagenoeg onmogelijk.

      Toen wij op de redactie lazen en hoorden dat het systeem op deze manier tot stand was gekomen, wilden wij maar één ding. Luisteren! En die mogelijk is ons gegund door Total Sonic: de importeur.

      The Eggs

      Munro Sonic Egg 150
      Gaaf ontwerp, toch? Boven de tweeter zit een ledje om het systeem te richten.

      Er staan op de redactie 3 grote dozen. Bij het openen van de eerste doos, zien we een prachtige mat zwarte ei vormige speaker. Gevolgd door een prachtige versterker. Het systeem is compleet actief aangestuurd en alle benodigde kabels zitten erbij.

      We zien aan de voorkant 4 draaiknoppen zitten. Twee keer volume en een soort van EQ-knop en een input-schakelaar.

      De opbouw is voor ons wat vreemd. Het systeem heeft 2 ingangen: Main en AUX. En dat is opgedeeld in geblanceerd en single ended: het linker gedeelte (Main) is voor de gebalanceerde aansluitingen en het rechter gedeelte (AUX) is single ended. Die zijn dus ook allebei apart geregeld op gebied van volume.

      Boven de tweeter van de Eggs vinden we een blauw led lampje. Het idee erachter is zo simpel. U richt ze op de luisterpositie. U gaat zitten en zorgt ervoor dat u vanaf de luisterpositie recht in de led kijkt. Achterop de versterker kunt u gelukkig de ledjes gewoon weer uitzetten.

      Bij het luisteren stonden de speakers naar ons idee bijna perfect opgesteld. Het kon iets hoger, maar aangezien de luidsprekers ook kantelbaar zijn (pivot) hebben we goed kunnen luisteren. Al met al is het geheel een prachtig stukje design om te zien.

      Luisteren

      Munro Sonic Egg 150 (5)
      De versterker: twee ingangen, afzonderlijk geregeld.

      Qua geluid hebben we aardig wat apparatuur uitgeprobeerd. Onder meer een BlueSound Node2 en een laptop met de M51 via usb. Beide werken goed. We hebben op de redactie met in totaal drie redacteuren naar de set geluisterd. Allemaal afzonderlijk. En wat blijkt onderaan de streep: we hebben allemaal een andere mening.

      Een van de redacteuren zegt dat het naar plastic klinkt. De ander vindt het wat doods en klinisch.

      We kunnen dit herleiden naar de waarom van het systeem. Het is namelijk niet ontworpen als een huiskamer systeem, maar als een systeem voor in een studio. En daarom mag er geen kleuring in zitten.

      Audiofabrikanten willen het geluid echter veelal ‘lekker maken’. Dat gaat vaak gepaard met een beetje kleuring. Of wat exta dynamiek. Of een ‘larger than life’ presentatie. Puur om de emotie wat kracht bij te zetten.

      Clean

      Het Egg systeem doet dat helemaal niet. Daarom klinkt het niet zo als we gewend zijn. Het komt dus snel wat kil over in vergelijking met een huiskamersysteem.

      Het voordeel van deze Eggs – of een studiosysteem in algemene zin – is wel dat u niet zo snel luistermoe wordt. Echter: een geconcentreerde luistersessie kan wel erg veel van je eisen… En aangezien er veel hoorbaar is, ga je al snel concentreren. Klinkt wel een beetje als een contradictie dit.

      Munro Sonic Egg 150 (6)
      Twee inputs… niet heel handig bij thuisgebruik. Maar daar is de Egg ook niet voor bedoeld.

      In een uur tijd hebben we veel muziek geluisterd. Twee titels schieten eruit. Layla van Eric Clapton en de soundtrack van Tron Legacy ? Daft Punk. In het nummer Son of Flynn hebben we echt het idee naar een grote hoofdtelefoon te luisteren. Mede door het feit dat we vrij dicht op het systeem zitten: dat hoort bij studio-monitors, want het zijn near field monitors.

      We horen echt elk detail in het nummer. Maar het verbluffende bij dit systeem is de plaatsing. Het systeem weet elk element in de muziek perfect te destilleren en op de juiste plek te zetten. Knap!

      Bij het nummer Layla kunnen we het achtergrondkoor keurig rechts van ons horen. Echt een holografische presentatie. Dit koor vormt de basis: er bovenop ligt netjes de melodie. En Clapton staat netjes links van het koor. Zo strak hebben we het zelden gehoord.

      Voor thuis?

      Hoe prachtig het Egg systeem de audio ook neerzet, thuis wilt u geen chirurg. Veelal wilt u gewoon muziek. Of wat achtergrond-toontjes. Dat gaat niet met de Egg.

      Er is nog een nadeel: de Eggs hebben een erg kleine sweet spot. Zit je niet op de sweet spot, dan verdwijnt het ruimtelijke effect. Echter: daar is near field ook voor ontwikkeld. In een studio is het perfect.

      Gerelateerde berichten

      AudioQuest DragonFlies dubbeltest

      Dubbeltest AudioQuest DragonFly Black en Red

      Het voortdurende succes van de in 2012 geïntroduceerde DragonFly USB DAC is een goed voorbeeld van de wijze waarop AudioQuest kijkt en luistert naar haar klanten. Hierbij lijken ze zichzelf telkens weer hetzelfde vraagstuk voor te leggen, namelijk: ‘blijkt er behoefte aan en ruimte voor verbetering, dan springen wij daar op in’.

      Dion Audio M123 monitor speaker

      Review Dion Audio M123

      De Dion Audio M123 is een klein speakertje. Klein, vrij onopvallend en zeker niet pretentieus. Het is ‘gewoon’ en monitorspeaker met een degelijke afwerking in (echt) houtvineer. Zo zien we ze wel vaker. Bijna elke grote fabrikant heeft wel een monitor in het assortiment. Toch geeft Miquel Blauw ons een waarschuwing mee: deze speaker kan […]

      2 reacties

      1. Net ontbeten, zonnetje schijnt, de Alpha-Audio mail op de iPhone, wat wil een audiofiel nog meer…?

        Andy Munro met z’n eieren…???

        – The best in it’s class, in fact, probably the best in most classes…??? #WTF
        – A lot of volume controls are just rubbish basically…?

        Leuke review by the way Jaap, erg netjes geformuleerd… :-)

        Groetjes uit de polder.

      Geef een reactie

      Ga verder met deze blogpost:

      Review DALI Callisto wireless system

      Review DALI Callisto wireless system