Review Moke – The Time Has Come

Voordelen

  • Veelzijdige zanglijnen
  • Lekkere gitaarloopjes
  • Pakkende refreinen

Nadelen

  • Kort album
    • moke

      De Amsterdamse band Moke brengt vrijdag 13 november zijn nieuwe album The Time Has Come uit. Alpha Audio ontving een week voor de release een exclusieve streaminglink met alle nummers van de langspeelplaat. Na enkele luistersessies is er maar één conclusie mogelijk; het vierde studioalbum is veruit het beste materiaal dat Moke tot dusver heeft uitgebracht!

      Moke had in het voorjaar zijn nieuwe single Let It Burn nog amper gelanceerd of de oefenruimte van de band vloog in de hens. Weg instrumenten, weg apparatuur en de lancering van het komende album stond zelfs even op losse schroeven. Gelukkig liet de band zien over voldoende veerkracht te beschikken en met geleende spullen werden de opnames afgelopen zomer voortgezet. Tien luistervriendelijke liedjes op The Time Has Come zijn hiervan het resultaat.

      Moke - The Time Has Come

      Spanningsveld

      Opener Dreams weet een interessant spanningsveld tussen de artiest en luisteraar te creëren, waarbij het nummer rustig begint en vervolgens geduldig opbouwt naar een stevige climax. Opvallend zijn de dramatische uithalen van de Ierse voorman Felix Maginn. Die hebben we op de vorige drie albums nog niet eerder gehoord. Sowieso experimenteert de zanger veel meer met zijn stem. Zo laat Maginn in de nummers The Time Has Come en Hide In The Daylight zelfs hoge noten noteren. In andere liedjes klinkt de Ier weer rauw, fel en kwetsbaar. Van luistermoeheid zal dankzij de veelzijdige zangpartijen in ieder geval geen sprake zijn.

      Pakkende refreinen

      Wat Moke ook al op eerdere albums liet horen, is dat de bandleden een meester zijn in het schrijven van meeslepende refreinen. Eenmaal gehoord blijven ze nog een tijdje in het hoofd hangen. De Studio Sport-eindtune Last Chance van het eerste album kan menig voetballiefhebber zich nog ongetwijfeld helder voor de geest halen. The Time Has Come is met luchtige liedjes als All That I Wanted, Stand My Ground, Let It Burn en Slip Away dan ook een zeer radiovriendelijk album. Overigens bedoelen we dat niet negatief, want voor Nederlandse artiesten is het tegenwoordig een hele kunst om voldoende ‘airplay’ te krijgen. Het grimmige The Time Has Come als tweede single vinden we dan ook een opvallende keuze, aangezien andere nummers zich naar ons idee beter lenen voor een breed publiek.

      Donkere wolken

      The Time Has Come wisselt steviger werk af met ingetogen luisterliedjes. Meermaals begint het nummer rustig, waarna de muzikanten gedurende het liedje meer instrumenten toevoegen. Vergeleken met eerdere albums is de toon wel wat luchtiger, al zijn er nog altijd (fragmenten in) nummers waarboven zich donkere wolken verzamelen. Het zware pianoliedje The Ballad Of A Lost Soul is daar bijvoorbeeld een duidelijk voorbeeld van. Toch is het album beslist geen zware kost en luistert het lekker weg. Wat ons betreft had The Time Has Come wel iets langer mogen duren, want na zo’n 37 minuten luisteren hebben we de smaak eigenlijk pas net te pakken!

      Gerelateerde berichten

      Elbow-little-fictions

      Review Elbow Little Fictions (2017)

      De band Elbow kennen we wel bij Alpha. De Britten hebben talloze hits op hun naam staan. Denk aan Lippy Kids in 2011 of One Day Like This. En nu Magnificent. Een nummer dat op het nieuwe album Little Fictions staat.

      TUXEDO

      Review Tuxedo – Tuxedo

      Klinkt lekker. Zo begint het eigenlijk vaak bij het horen van nieuwe muziek. Zo kom en we enige tijd geleden het nummer Lost Lover tegen. Even zoeken en daar vinden we Tuxedo. Zoals smoking? Ja inderdaad zoals smoking. Tuxedo is een iets onwaarschijnlijke combinatie van Jake One en Mayor Hawthorne.

      The Epic - Kamasi Washington

      Review The Epic – Kamasi Washington

      Nog nooit gehoord van Kamasi Washington? Geen schaamte. Kamasi Washington was ook voor ons nieuw. Althans de naam. We zullen even een lijstje opnoemen waar je Kamasi gehoord zou kunnen hebben. Wayne Shorter, Herbie Hancock, Horace Tapscott, Gerald Wilson, Lauryn Hill, Nas, Snoop Dogg, George Duke, Chaka Khan, Flying Lotus, Francisco Aguabella. Oh ja, hij […]

      2 reacties

      1. Mooi album, valt als een warme deken om je schouders. Voeg hierbij een fantastisch live optreden in “De Helling” en dan besef je hoe goed, gevarieerd en pakkend Moke haar muziek en haar verhaal weet te vertellen.

      Geef een reactie

      Ga verder met deze blogpost:

      Review The Jayhawks – Back Roads And Abandoned Motels (2018)

      Review The Jayhawks – Back Roads And Abandoned Motels (2018)