Review Lotte Kestner – Off White (2017)

Voordelen

  • Prachtige, Lome stem van Lotte Kestner
  • Mooie, kleine liedjes

Nadelen

  • Hier en daar wat eenvoudig van opzet
    • Lotte Kestner-Off White

      Nu de bomen kaler worden, het al vroeg donker wordt en de temperatuur steeds verder daalt, zijn de seizoenen voor melancholische en sfeervolle muziek aangebroken. Hallo, Lotte Kestner. Of eigenlijk: hallo Anna-Lynne Williams. Want dat is de echte naam van de zangeres uit Seattle, die vijftien jaar in Trespassers William actief was en daarmee enkele prachtalbums produceerde.

      Met haar band maakte Lotte Kestner al geen uitbundige muziek. Ook Trespassers William hield het tempo vaak laag, maar koos wel voor meer experiment en spanning in de arrangementen. Ook kon het met de nodige shoegaze invloeden nog wel eens stevig uit de hoek komen. Op Off White is van beide geen sprake meer. Hierop begeleidt Lotte Kestner zichzelf dan ook spaarzaam en sober. Een akoestische gitaar, piano of orgeltje – incidenteel aangevuld met wat strijkers en subtiele achtergrondkoortjes.

      Troef

      Hierdoor ligt het accent op de prachtige lome stem van de 39 jarige Anna-Lynne, een absolute troef van Off White. Maar ook het in meerderheid sterke songmateriaal heeft weinig om zich achter te verschuilen: de zangmelodie staat centraal; er is weinig afleiding door instrumentatie. Alles staat in dienst van de zang en daarmee is vanzelf een grote rol voor de teksten van Lotte Kestner weggelegd.

      Opener ‘Secret Longitude’ zet meteen de toon: “Someone who won’t leave you // Someone who won’t leave you // And forgive the words”. Veel van de teksten lijken over (verloren) relaties te gaan, zonder dat het echt zwaarmoedig wordt. Off White – gebroken wit – is wat dat betreft een titel die de lading goed dekt.

      Opvallen

      Het zal niet meevallen voor Lotte Kestner om op te vallen in de continue stroom van releases; ook in het vrouwelijke singer-songwriter- en folkgenre waarin ze zich begeeft is het proppen. Off White heeft geen groot label achter zich, of hippe blogs die haar hypen. Dit album moet het uitsluitend van de muziek hebben. En om de schoonheid hiervan tot u door te laten dringen dient u het ook nog eens meerdere luisterbeurten te geven. Nee, Lotte maakt het u niet makkelijk.

      Melancholisch en klein

      Door de sobere arrangementen en de weinige variatie in het (lage) tempo lijken veel songs in eerste instantie op elkaar, maar uiteindelijk zal de liefhebber van sfeervolle, melancholische en kleine liedjes daarna zeker beloond worden. Houdt u van het oude en rustige werk van Leonard Cohen (denk Famous Blue Raincoat), een ingetogen Nathalie Merchant of van de melancholie van Mazzy Star, dan is Off White zeker het proberen waard.

      Gerelateerde berichten

      Dotan 7 layers

      Review Dotan – 7 Layers

      Nederlandse muziek doet het goed. Erg goed zelfs. En dat zowel in ons eigen kikkerlandje als het buitenland. Kijk maar naar de reviews (niet alleen op Alpha). En onze eigen Dotan behoort ook in de categorie prima muziek! 

      Review Steven Wilson – To The Bone (2017)

      Steven Wilson is geen onbekende in de wereld van Progressive Rock. De artiest, producer en mastering engineer heeft in vele bands gespeeld én maakt ook menig solo-album. Kort geleden is – na Hand.Cannot.Erase – To The Bone uitgekomen.

      Review The War on Drugs – A Deeper Understanding

      In 2014 verrast The War On Drugs de muziekwereld met het prachtige Lost In The Dream. Met een wonderbaarlijke mix van Dire Straits, Springsteen en Dylan – ondergedompeld in een jaren ’80 (synth)sausje –  sprak de band opeens een groot publiek aan. Het album kreeg lovende recensies en eindigde in menig jaarlijstje bovenaan. Major label […]

      2 reacties

      Geef een reactie

      Ga verder met deze blogpost:

      Review The Jayhawks – Back Roads And Abandoned Motels (2018)

      Review The Jayhawks – Back Roads And Abandoned Motels (2018)