Review Elbow Little Fictions (2017)

Voordelen

  • Mooie muzikale begeleiding
  • Album brengt wat het belooft: Elbow
  • Technisch degelijk in elkaar gezet

Nadelen

  • Stem Guy Garvey komt wat vlak over
    • Elbow-little-fictions

      De band Elbow kennen we wel bij Alpha. De Britten hebben talloze hits op hun naam staan. Denk aan Lippy Kids in 2011 of One Day Like This. En nu Magnificent. Een nummer dat op het nieuwe album Little Fictions staat.

      Kenmerkend aan Elbow is de stem van Guy Garvey. De 42-jarige zanger en presentator (bij BBC) heeft een stem die nog weleens wordt vergeleken met Peter Gabriel. Dat kunnen we wel begrijpen. Al vinden we de presentatie van Garvey wel wat vlakker: een hele cd van Elbow uitluisteren zorgt toch wel voor een wat vlakkere ervaring. Maar goed: over smaak valt niet te twisten.

      Little Fictions

      Little Fictions is het zevende studioalbum van de band uit Manchester. Tussen 2014 en 2017 heeft de band wel nog wat solowerk uitgebracht. Dit album – uitgebracht op is zonder drummer Richard Jupp gemaakt.

      Het album telt precies tien nummer, waaronder het hitje Magnificent (She Says). Een heerlijk nummer dat gemakkelijk in het gehoor ligt. Typisch Elbow ook; de fans zullen het direct herkennen, al is het maar vanwege de typische stem van Guy Garvey.

      Nog een heerlijk Elbow-nummer is Head for Supplies. Al haalt het niet het niveau van Magnificent. Een nummer dat wellicht uit zijn prille huwelijk is ontsprongen?

      Groeien

      Net als andere albums van Elbow, heeft Little Fictions ook wat tijd nodig om te groeien. Een plekje te krijgen in de muziekbibliotheek. Pas na een keer of vier draaien, beginnen wat kwartjes te vallen. Begint te sfeer te zetten.

      Maar toch: hoewel we Elbow enorm kunnen bewonderen, voelt een compleet album nog steeds wat vlak. Dat heeft met name met de zang van Guy te maken, want wie goed luistert, zal horen dat er op de achtergrond veel gebeurt. Denk aan complete strijkorkesten (die we ook al kennen van andere albums), gitaar, percussie en nog veel meer.

      Fans zullen dit album zonder twijfel waarderen. Echter hebben wij meer luisterplezier ervaren met het voorgaande album: The Take Off and Landing of Everything. Of Build a Rocket Boys.

      Gerelateerde berichten

      kensington

      Review Kensington – Rivals

      Mag je als muziekliefhebber of audiofiel naar commerciële nummers luisteren? Vaak krijg je rare gezichten, want je moet bijzondere en speciale muziek luisteren. En dat levert de commerciële tak niet… of toch wel? We gaan weer even zitten voor een band uit ons koude Kikkerlandje: Kensington. We luisteren naar Rivals.

      Passing Through

      Chef’Special – Passing Through

      Een kijkje in eigen keuken. Want veelal kijken we naar artiesten uit het buitenland. Terwijl onze eigen kikkerlandje zoveel talent heeft. We beluisteren het laatste album van Chef’Special: Passing Through

      Review A Perfect Circle – Eat the Elephant

      Het heeft veertien jaar geduurd, maar hij is er: het nieuwe album van A Perfect Circle: Eat the Elephant. Maar jongens… wat is het het wachten waard geweest! Bruut, dynamisch, melodisch, indringend… alles zit erin. 

      1 reactie

      Geef een reactie

      Ga verder met deze blogpost:

      Review The Jayhawks – Back Roads And Abandoned Motels (2018)

      Review The Jayhawks – Back Roads And Abandoned Motels (2018)