web analytics

Review ATC SCM19 V2 monitor luidspreker

Prijs: € 2790

Bouwkwaliteit
Aanstuurbaarheid
Klank
Prijs
ATC SCM 19

Conclusie

De ATC SCM19 V2 luidsprekers lijken op het eerste gehoor weinig spectaculairs te bieden maar laat dat nu net hun sterkte zijn. Wanneer u de tijd neemt om deze luidsprekers te leren kennen, wordt alles duidelijk. Ze toveren een glimlach op uw gezicht die nooit meer weggaat. De verfijnde weergave van elke ATC luidspreker is een publiek geheim en wie er eentje staan heeft begrijpt hoe muziek moet klinken. Een absolute aanrader!

Luisteren

Eerlijk, de eerste dagen hebben we geregeld de Audiovectors teruggeplaatst. Er is altijd wel sprake van gewenning bij een nieuwe luidspreker maar deze keer duurde het net wat langer voor we de sound gewoon werden. Maar na enkele weken werden we stapelverliefd op deze robuuste weergever. Muziek komt zo moeiteloos en beheerst de ruimte binnen dat je aanvankelijk niet doorhebt hoe goed en juist de balans zit. Op een avond valt het kwartje dan toch na het afspelen van een paar van onze favoriete cd’s. Geen enkele keer, maar dan ook geen enkele keer, hebben we de neiging om een nummer door te spoelen. Dan weet je gewoon dat het goed zit.

Op naar die favoriete cd’s dan maar te beginnen met het album “Gling-Gló” (One Little Indian) met een piepjonge Björk in de hoofdrol. Een bijzonder album waarop ze samen met een jazz-trio prachtige nummers zingt in onbegrijpelijk Ijslands. De interactie tussen tweeter en driver is naadloos maar vooral de rust en verfijning maakt indruk. Instrumenten komen heerlijk door en we kunnen erg diep in de opname ‘kijken’. De (a)typische stem van La Gudsmundsdóttir wordt ook nooit scherp. Een uitstekend begin.

“The language of life” (Wea Records) van Everything but the girl is de tweede cd die in het gleufje van de M50 verdwijnt. Dit is popmuziek van de bovenste plank met de geweldige stem van Tracey Thorn. Een mooie opname ook die beloond wordt door de ATC SCM19 met een heerlijke flow. Deze Britse luidspreker moet je niets leren over pace, rhythm en timing. De geweldige saxofoon op ‘Me and Bobby D’ klinkt als een… saxofoon. De piano op ‘Language of life’ klinkt als een… levensechte piano. Of toch bijna. We zijn onder de indruk.

Genieten

Na een tijdje beseffen we dat het middengebied bij deze luidspreker bijzonder is. Stemmen en instrumenten zitten vol gevoel en nuance. De klankkleur van de instrumenten is spot on en stemmen klinken zuiver en zitten vol emotie. Geen beter album om dit te illustreren dan “Divers” (Drag City) van Joanna Newson. Deze Amerikaanse harpiste heeft misschien wel de meest aparte stem van het drietal (dat zegt wel iets) maar het is vooral de harp die met de pluimen gaat lopen. Ow, die harp. Wat klinkt die geweldig door deze monitors. De combinatie met de Bryston en Metrum is top.

Dit is genieten met een grote G.

Allemaal goed en wel die vrouwenstemmen maar hoe zit het met het laag want de specs lijken op het eerste zicht niet echt bemoedigend? Tijd voor wat onderzoek. Naast de gekende testnummers van Massive Attack en London Grammar leggen wij graag “Showcase” (Burial Mix) van Rhythm and Sound op om de laagste regionen te onderzoeken. Op dat album staan tien tracks met loodzware bassen die elke luidspreker in de problemen kan brengen. Maar hier gaat het goed. Het laag is strak, droog en met heel veel punch. Af en toe missen we een beetje body, gewicht, gravitas… maar de hoge kwaliteit van het laag en mid-laag maken veel goed. Het is en blijft natuurlijk een monitorspeaker.

U merkt dat we heel wat albums afgespeeld hebben op deze geweldige luidsprekers. Ze brengen de muziek tot bij de luisteraar zonder trucjes te gebruiken en zijn gemakkelijk op te stellen. De klank van de ATC SCM19 is lineair en niet opdringerig waardoor zowat alle genres goed doorkomen. Zelfs met klassieke muziek gaat het uitstekend en dat is zeker niet altijd het geval bij monitors.

Gerelateerde berichten

User Review Cyenne CY-3100

Luisteren InhoudDe afgelopen weken mocht Alpha-lezer Gideon Jansen voor Alpha Audio en Unique Music (leverancier van de dac) de Cyenne-dac op proef nemen om zelf uit te proberen. Zijn bevindingen leest u in de onderstaande recensie. 

Multitest: Alpha-Audio test 17 high-end interlinks

Luisteren InhoudEerder dit jaar hebben we een paar pro-audio interlinks vergeleken met retail varianten. De verschillen waren zo interessant en de reacties dermate positief dat we hebben besloten hier op voort te borduren. Het resultaat: een multitest van maar liefst zeventien interlinks. Een helse klus, maar o zo interessant!

2 reacties

  1. Hallo Didge,

    Bedankt voor uw reactie. Alleen bij bepaalde elektronische muziek mis ik soms wat laag. En ze klinken niet echt fris, eerder puur en verfijnd. Het is een weergave waar je moet van houden of leren houden. De Audiovectors sprankelen meer en forceren wat meer laag maar die zijn daar wat voor getuned. Hou ik ook erg van maar de Atc brengt muziek natuurlijker, eerlijker, ruimtelijker en aan het einde van de rit volgens mij…beter en juister.

    En ze klinken, door het ontkoppelen, beter op de Iso Acoustics stands dan op de meeste ‘echte’ stands…Tenzij de stand specifiek voor de speaker ontworpen is en dan nog gaan velen de boel nog ergens ontkoppelen. Met Townshend podiums of Iso Acoustics Gaia’s bijvoorbeeld. Kan en wil niet meer zonder en ga ook nog een groter model aanschaffen. Collega Jaap heeft ze voor Alpha getest met de Special Forty een tijd terug…

    Vriendelijke groeten
    Geoffrey

  2. Bedankt voor de review.

    Een vraagje, klinkeen de ATC SCM19’s frisser/helderder dan jouw Audiovector QR1’s of juist niet?
    Als je zegt dat bij electronische muziek de ATC’s wat body missen, betekent dat dat ze in het algemeen wat mager klinken of alleen bij dat type muziek?

    Een kleine opmerking, ik zou die ATC’s wel op deftige stands zetten, dat geeft toch nog een ander klankbeeld dan op een kast met IsoAcoustics stands. Op een bepaald Brits forum kan je daar heel wat info over vinden.

Geef een reactie