web analytics

Muzikale series – deel 3 – Ik ga naar Frankrijk

Henri Dutilleux

Inhoud

Naar een verre wereld

De werken van Henri Dutilleux staan centraal op dit album van de Franse celliste Emanuelle Bertrand. Het celloconcert “Tout un Monde Lointain” (Een hele verre wereld) schreef Dutilleux in de periode 1967 tot 1970. De première werd gespeeld door Mstislav Rostropovitch. Sindsdien is het stuk aan gestage opmars begonnen, de laatste jaren zijn veel opnamen verschenen.

In 1970 klonk moderne muziek moderner dan ooit. Het was de tijd van protestgroepen als ‘Aktie Tomaat’ (Aktie met een ‘k’) in de toneelwereld. Een tijdperk waarin alles radicaal veranderde en dat gold ook voor het werk van hedendaagse componisten. Zo niet Dutilleux. In eigen land zeer gerespecteerd, winnaar van compositieprijzen wereldwijd, buiten de grenzen van Frankrijk onder de radar. Dat is onterecht. Een componist van klasse en leraar van veel andere componisten. Iemand die in eigen tempo, los van enige mode, werkte aan zijn muziek en die een bescheiden catalogus met hoogstaand werk heeft achtergelaten.

Emanuelle Bertrand geeft een energieke uitvoering van twee van zijn werken. De uitvoering van het solo stuk “Trois Strophes sur le nom de Sacher” is zonder meer spectaculair. Ze laat haar cello ademen, zingen, fluisteren en grommen. De opname van Harmonia Mundi is dicht op de cello gemaakt. Je hoort haar mee ademen en hard werken om de muziek onder de strijkstok vandaan te toveren; je voelt nog net niet de zweetdruppels. En ondanks dat je heel dicht op de cello zit voelt de opname niet beklemmend. Een puik staaltje opnamekunde. Ik stuiter iedere keer van de bank als ik het hoor. Muziek maken is werken, audio is energie, en als de energie van dat werken uit de speakers knalt wordt het een fysieke beleving.

De uitvoering en opname van het celloconcert is al even goed. Hou de afstandsbediening bij de hand, want de dynamiek van deze opname is fors.

Tussen de werken van Dutilleux is een sonate voor cello en piano van Debussy te horen. Het benadrukt nog maar eens wat een eigen wereld de muziek van Debussy is.

Dutilleux: Tout un Monde Lointain – James Gaffigan, Luzerner Sinfonieorchester, Emmanuelle Bertrand (cello), Pascal Amoyel (piano), Harmonia Mundi, 2015.

2 reacties

  1. Dag Martijn
    Bedankt voor de presentatie van muziek die je geraakt heeft.
    Het is waardevol om kennis te maken met zeer goede uitvoeringen.
    Je uitstekende commentaren geven een impuls om de gekozen opnames te beluisteren.
    Ook de moeilijker werken komen aan bod.
    De vergelijking tussen jouw gekozen CD’s van Debussy is zeer interessant.
    Ook de sonate voor cello en piano van Debussy gespeeld door Emmanuelle Bertrand zijn een verrassende ontdekking voor mij.
    Aansluitend heb ik de door Emmanuelle Bertrand prachtig vertolkte en in een kerk opgenomen Cello suites van JS Bach beluisterd.(Zeer veel nagalm) Een ontdekking!
    Dutilleux vraagt meer inspanning om te beluisteren maar is zeker genietbaar.
    Bedankt om dit met ons te delen
    gr
    Bart Vandromme

    1. Hallo Bart,

      Dank je wel. Ik ga de cello suites van Bach, uitgevoerd door Emanuelle Bertrand opzoeken.

      Ik ken de uitvoeringen van Pieter Wispelwey, die staan bij mij hoog in aanzien. Ik heb hem een keer live gezien in Rotterdam, met een baroque cello. Dat was voor mij een ‘logisch, dus zo moet je Bach spelen’ ervaring. Hij heeft ze een aantal keer opgenomen, dus het is even zoeken.

Geef een antwoord