web analytics

Muzikale series – deel 3 – Ik ga naar Frankrijk

Inleiding

Inhoud

Wielerliefhebbers die naar Radio Tour de France luisteren weten dat ieder jaar het nummer “Ik ga naar Frankrijk (ik kom nooit meer terug)” van de Amazing Stroopwafels een aantal keer gedraaid wordt. Als je in de file staat denk je dat zeker! Er zijn veel muzikale redenen om naar Frankrijk te verhuizen en ik wil er een aantal laten horen.

Debussy, meester van de beeldende eenvoud

Debussy was bij leven een controversiële componist. Als je nu luistert naar de muziek van Debussy, dan kunnen we ons daar helemaal niets meer bij voorstellen. Wij kennen hem als de componist die schildert met klanken.

Debussy was een revolutionair. Hij was de eerste componist die klankkleur en harmonie centraal zette en varieerde met tempo en structuur binnen een compositie. Bijna al zijn muziek klinkt organisch en fladdert om je heen als een vlinder, maar het zijn complexe werken. Het resultaat is dat muziek bijna tastbaar en zichtbaar verbeeld wat de titel aangeeft. Zijn pianowerken “Images” betekent letterlijk afbeeldingen. Als je luistert naar “Reflets dans l’eau” (Reflecties in het water), dan zie je het spel van het zonlicht op bewegend water.

Debussy had het enorme talent om muziek te schrijven die niet alleen iets doet met je gehoor, maar ook andere zintuigen prikkelt en je in de muziek trekt. Zijn compositietechniek echoot lang door in de werken van Franse componisten die na hem gekomen zijn.

Van “Images” zijn vele opnamen gemaakt, maar er zijn er twee waar ik niet uit kan kiezen.

Jean-Yves Thibaudet heeft veel premières van werken van Franse componisten gespeeld. Thibaudet is bijna de verpersoonlijking van Franse muziek. Zijn opname van de complete werken van Debussy voor solo piano neemt je mee op een muzikale reis. Je kruipt in de melodieën, het zijn zeer fijn klinkende opnamen van het Decca label.

De concerten van de Italiaanse pianist Arturo Benedetti Michelangeli – alleen de naam al! – zijn legendarisch. Hij was een autoriteit op het gebied van de muziek van Debussy. Deutsche Grammophon heeft zijn Debussy opnames uit 1970 opnieuw uitgegeven in high res, inclusief een ruis van de opnametape op de achtergrond. Michelangeli tovert adembenemend pianospel uit zijn instrument, van een schoonheid die de muziek van Debussy transformeert tot iets hemels.

Debussy: Complete Works for Solo Piano Vol.2 – Images, Etudes – Jean-Yves Thibaudet (piano), Decca, 2000

Debussy: Images 1 & 2 – Children’s Corner – Arturo Benedetti Michelangeli (piano), Deutsche Grammophon, 1971

2 reacties

  1. Dag Martijn
    Bedankt voor de presentatie van muziek die je geraakt heeft.
    Het is waardevol om kennis te maken met zeer goede uitvoeringen.
    Je uitstekende commentaren geven een impuls om de gekozen opnames te beluisteren.
    Ook de moeilijker werken komen aan bod.
    De vergelijking tussen jouw gekozen CD’s van Debussy is zeer interessant.
    Ook de sonate voor cello en piano van Debussy gespeeld door Emmanuelle Bertrand zijn een verrassende ontdekking voor mij.
    Aansluitend heb ik de door Emmanuelle Bertrand prachtig vertolkte en in een kerk opgenomen Cello suites van JS Bach beluisterd.(Zeer veel nagalm) Een ontdekking!
    Dutilleux vraagt meer inspanning om te beluisteren maar is zeker genietbaar.
    Bedankt om dit met ons te delen
    gr
    Bart Vandromme

    1. Hallo Bart,

      Dank je wel. Ik ga de cello suites van Bach, uitgevoerd door Emanuelle Bertrand opzoeken.

      Ik ken de uitvoeringen van Pieter Wispelwey, die staan bij mij hoog in aanzien. Ik heb hem een keer live gezien in Rotterdam, met een baroque cello. Dat was voor mij een ‘logisch, dus zo moet je Bach spelen’ ervaring. Hij heeft ze een aantal keer opgenomen, dus het is even zoeken.

Geef een antwoord