Review The Lumineers – Cleopatra

The Lumineers zijn een folk-band uit Denver. Hard ‘gepusht’ door Radio 3FM gaat het prima met deze jonge band die sinds 2012 full time muziek maakt. Wij beluisteren hun tweede album: Cleopatra.

Het is zo’n typisch 3FM bandje. Sober van opzet, gemakkelijk in het gehoor en geïnspireerd door ellende uit het verleden. Maar dat wil niet zeggen dat The Lumineers een eendagsvliegje is met één truukje die ze jaren blijven herhalen. Sterker nog: we denken dat dit nog weleens een uitzondering kan zijn: hun tweede album, Cleopatra is namelijk verrassend afwisselend en zit opmerkelijk goed in elkaar.

Blijven luisteren

De reden dat we The Lumineers een beetje als een uitzondering zien op de regel van nu lekker maar volgende maand vergeten’, is dat we het album stiekem toch best vaak draaien en regelmatig onszelf erop betrappen dat we mee-neuriën en met de voeten tikken. Kijk: toch een teken dat het pakt!

Opmerkelijk

Hoewel The Lumineers een folk-band zijn en er zonder meer invloeden te horen zijn, is het gros van de gitaar-sound elektrisch. En is het gevoel met het vorige hitje (Ho-Hey) – vier jaar terug! – compleet anders. Dat is natuurlijk niet erg, maar wie denkt dat het een soort Mumford & Sons is, zal bedrogen uitkomen.

De nummers

Ok, hoe zit het met het album? Er zitten naar onze mening een paar uitschieters op. Onder meer Ophelia is sterk. Maar ook zeker Angela, In the Light, My Eyes en het slotnummer White Lie zijn heerlijke tracks. De één met veel diepgang en sfeer en de ander om heerlijk op mee te zingen.

Conclusie: aanradertje voor de fans van folk-achtige muziek met een ‘twist’.

Gerelateerde berichten

Eminem ? Relapse Refill

Eminem is een tijdje weggeweest, maar met zijn voorlaatste album: Relapse, is de blanke rapper uit Amerika weer helemaal terug. Relapse 2 staat in de planning, maar aangezien dat nog wel even gaat duren, zet Eminem nog even een tussenalbum in de schappen. Is het een afgeraffeld zootje, of kunnen we deze nog wel even […]

Geef een reactie

Ga verder met deze blogpost:

Review The Jayhawks – Back Roads And Abandoned Motels (2018)

Review The Jayhawks – Back Roads And Abandoned Motels (2018)