web analytics

Nickelback – Here and Now

Nickelback heeft in 2001 zijn doorbraak gemaakt met het nummer ‘How You Remind Me’. Prima nummer. Nu zijn ze tien jaar verder en komt de Canadese band met zijn zevende studioalbum: Here and Now. Weten ze de titel van het album kracht bij te zetten?

We zullen eerlijk zijn. Nickelback heeft ons nooit echt gepakt. De rockband rockt gewoonweg niet. Dat komt doordat ze voor ons een veel te commercieel geluid hebben en teveel inspiratie bij andere bands vandaan halen. Denk aan Nirvana, Metallica en Three Doors Down. Daarbij komt dat ze overduidelijk uit zijn op hitjes en daardoor vergeten orgineel te zijn. Als je een te groot publiek wil aanspreken, kom je met een algemene sound. Dat kan bijna niet anders.

Daarbij komt dat de cd’s vaak erg kort zijn. En hoewel meer bands dat doen (denk aan REM en onlangs Radiohead), vinden we dat een soort belediging naar de fans. 40 minuten voor 16 euro is geen goede deal. Ook Here and Now is 40 minuten. Net als Silver Side Up. Het valt op dat alle albums van Nickelback rond de 40 – 45 minuten zijn. Gebrek aan inspiratie?

Here and Now heeft net als Silver Side Up veel weg van andere bands. We horen Three Doors Down (Trying Not to Love You en Lullaby) en AC/DC (Midnight Queen) en vast ook nog wat rifjes van Nirvana en Metallica, zoals bij Silver Side Up het geval was.

Het vervelende is dat de eerder genoemde bands het zoveel beter doen dan Nickelback. Chad Kroeger mist bereik en overtuiging in zijn stem en de muzikale begeleiding is weliswaar strak, maar niet echt inspirerend. Wederom te ‘middle of the road’. Combineer dat met overdreven teksten over vrouwen die alles willen doen, drank, drugs, nachtclubs en je hebt een vreemde, trieste, niet overtuigende mix. En daardoor verveelt het album bijzonder snel en zal het decennia in de kast blijven staan: ongedraaid… in de vergetelheid verdwenen.

Is het allemaal slecht? Nee, dat ook weer niet. De openingstrack is wel aardig. Maar daar blijft het wel bij voor ons. Wellicht dat Kiss It Goodbye nog wel een beetje uitspringt. Twijfelgevalletje.

Het zal wel duidelijk zijn: we zijn niet echt te spreken over het nieuwe album van Nickelback. Het blijft een vreemde mix van slappe rock, slechte teksten, gejatte rifjes en vlakke vocalen. Kortom: geen aanrader.

Gerelateerde berichten

David Gilmour

Luisteren naar David Gilmour bij Rhapsody

Zaterdag 5 september kunnen liefhebbers van David Gilmour (voorman van Pink Floyd) luisteren naar zijn vierde soloalbum bij Rhapsody. Hoewel de officiële releasedatum van Rattle That Lock staat gepland op 18 september, kunt u het album alvast voorproeven. Bovendien staat er ook nog eens een leuke set te spelen.

pink_floyd_The_Endless_River

Review Pink Floyd – The endless River

In 2008 bereikte ons het droevige nieuws over het overlijden van Richard Wright, de toetsenist en songwriter van Pink Floyd. Velen, mijzelf meegerekend, waren in de veronderstelling dat The Division Bell (1994) hiermee het laatste album van de band zou blijven. Echter, ?out of the blue? verschijnt er na twee decennia een nieuw album van […]

Geef een reactie