Selah Sue – Selah Sue

in Cd-recensies (153) |


selah sue - selah sue

Een briljant debuut. Dat is dit eerste album van de Belgische Selah Sue. Twaalf afwisselende nummers, drie kwartier genieten. We komen het eigenlijk niet zo veel meer tegen dat we per ongeluk een album tegenkomen en er zo van onder de indruk zijn. 

We hadden het nooit kunnen gokken dat Selah Sue – Sanne Putseys – een Belgische is. Het accent is zonder twijfel Jamaicaans. Hoe ze hier aan is gekomen, is ons nog een beetje en raadsel. Het maakt ook niet heel veel uit; het accent doet het uitstekend op haar album dat sterk doet denken aan Erykah Badu en Amy Winehouse. Artiesten waar ze ook covers van heeft gezongen. Haar stem laat dit uitstekend toe.

Een blik in haar geschiedenis doet leren dat ze vanaf haar vijftiende actief is in de muziek. Ze is op moment van schrijven net geen 23 jaar. Vanaf haar start heeft ze indruk gemaakt op onder meer Miow (Jonathan Vandenbroeck) en heeft ze op enkele grote festivals gestaan, zoals North Sea Jazz en Lowlands. Ook in De Wereld Draait Door heeft ze al een paar keer gestaan.

Het album is een sterke mix van soul, jazz en hip-hop. Regelmatig is koper gemixt met een heerlijk basloopje en hier en daar een akoestische gitaar. Eerlijk is eerlijk: we vinden niet alle nummers even sterkt, maar dat is vaak inherent aan een debuut. Het album heeft wel een paar enorm sterke uitschieters, waaronder de opening: This World. Een heerlijk nummer met een licht donker tintje. We vinden het wel lekker. Ook het eigen nummer, Mommy, valt op door de emotie van Selah Sue die goed te horen is. Net als Black Part Love dat zeer meeslepend is. Het laat bijzonder goed horen dat de Belgische een muzikaal talent is; afwisselend, pakkend, goede tekst en erg ‘catchy’.

Het nummer Explanations is de solo van Selah. Ze laat haar uitstekende stemcontrole horen met als enige ondersteuning een akoestische gitaar. Gewaagd op een album vol met vrij bombastische fusionprojecten. Het is even terugschakelen, al is het nummer Mommy enigszins een buffer. Please (met Cee-Lo Green) zet het album weer in een hoge versnelling. Of we het een goede schakel vinden, weten we niet… Het had subtieler gekund.

We vinden het een waanzinnige ontdekking. Dat we na een jaar dit album pas na een jaar hebben ontdekt (op Spotify), is zonde, maar we zijn ook erg gelukkig dat we er uberhaupt tegenaan zijn gelopen. Zonder twijfel een must voor de soul, jazz, fusion of wellicht zelfs hip-hop fan!

  • Geef een reactie

    XHTML: U kunt deze tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>


    Gerelateerde items? Zie ook: